Ιστορίες συνοδείας: Περιστατικό στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ben Gurion.

Στις 24 Ιουνίου 2008, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ολοκλήρωσε την επίσκεψή του στη Μέση Ανατολή και πήγε στο αεροδρόμιο για να αναχωρήσει. Τότε ( σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή), ένας από τους αξιωματικούς της Υπηρεσίας Συνοριακής Φρουράς (MAGAV), που βρίσκονταν περίπου 100 μέτρα από τον Πρόεδρο της Γαλλίας και αρκετούς υψηλόβαθμους αξιωματούχους, πυροβολήθηκε στο κεφάλι με όπλο υπηρεσίας, αυτοκτονώντας. Οι γιατροί ανέφεραν ότι τραυματίστηκε θανάσιμα και πέθανε αμέσως .Το περιστατικό συνέβη τη στιγμή που ο Σαρκοζί και η σύζυγός του Κάρλα Μπρούνι στέκονταν στο αεροπλάνο και έδιναν  τα χέρια με τον επικεφαλής της ισραηλινής κυβέρνησης Ehud Olmert και τον πρόεδρο Shimon Peres. 

Οι Ισραηλινοί και οι Γάλλοι φρουροί, ακούγοντας τον ήχο ενός πυροβολισμού, έσπευσαν προς αυτούς. Ο Νικολά Σαρκοζί και η Carla Bruni Sarkozy επιβιβάστηκαν βιαστικά στο αεροπλάνο.Ο αποχαιρετισμός του Σαρκοζί στον Olmert και τον Perez διακόπτεται. Άμεσα  και η ασφάλεια του Προέδρου του Ισραήλ εκκενώνει και τους μεταφέρει  επειγόντως στα  αυτοκίνητα.

Ωστόσο, μετά από λίγο,  όταν ενημερώθηκαν για το πραγματικό γεγονός ο Ehud Olmert επέστρεψε και επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο, για  να μιλήσει  με τον ηγέτη της Γαλλίας.Την ίδια ημέρα, ο εκπρόσωπος της αστυνομίας Miki Rosenfeld αρνήθηκε τις αναφορές ότι έγινε προσπάθεια για τη ζωή του Νικολά Σαρκοζί. Τόνισε ότι κανένας από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους δεν ήταν σε κίνδυνο. Ο διοικητής αστυνομίας της επαρχίας Nissim Mohr ανέφερε ότι ο Raad Ghanem (αυτόχειρας)  έπρεπε να εμποδίσει  ξένους να εισέλθουν στην τελετή. Οι μάρτυρες του περιστατικού ανέφεραν ότι μετά από έναν πυροβολισμό, ο Ghanem έπεσε από την οροφή. Το γεγονός της πτώσης του Ghanem από την οροφή έγραψαν  σε  δημοσίευση Reuters.

Σύμφωνα με το πρακτορείο NFC, η οικογένεια Ghanem αρνήθηκε να πιστέψει στην επίσημη έκδοση του θανάτου του. Επιπλέον, την εποχή εκείνη υπήρχαν άλλες εκδοχές του συμβάντος, ιδίως στο Διαδίκτυο, οι πληροφορίες έδειξαν ότι ο Raad Gan πυροβολήθηκε από τους συναδέλφους του, καταλάθος .Δεν μάθαμε ποτέ κάτι άλλο εκτός απο την επίσημη εκδοχή του αυτοπυροβολισμού. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους...

Ιστορία: Η Απαγωγή του Περέιρα Ρεβέρβελ από τους Tupamaros

Απαγωγή του Περέιρα Ρεβέρβελ (*) [...] Ένα μήνα αργότερα, το κίνημα τουπαμάρο θα έδειχνε την αποτελεσματικότητα του παράνομου μηχανισμού του, που είχε με υπομονή μονταριστεί κατά την διάρκεια των προηγούμενων χρόνων. Στη μελέτη του, ''Η πρόκληση των Τουπαμάρος'', ο Δανιέλ Βάξμαν παρατηρεί: 'Η υπομονή (στα προηγούμενα χρόνια) είναι ακριβώς αυτό που έδωσε τη δυνατότητα στους Τουπαμάρος, για τις στερνότερες παλληκαριές τους και αυτό είναι πού θα κάνει τη στρατηγική τους-άσχετα αν κανείς την επιδοκιμάζει ή όχι-να είναι μία αληθινή στρατηγική και όχι ένας ανεύθυνος τυχοδιωκτισμός. Εάν το απελευθερωτικό κίνημα μπορεί να πραγματοποιεί επιχειρήσεις ευρύτητας σαν αυτές που αναλαβαίνει, είναι γιατί, στα προηγούμενα χρόνια, είχε την αναγκαία καρτερία και υπομονή για να μοντάρει τον παράνομο μηχανισμό του και να συγκροτήσει τους άντρες που του δώσανε την δυνατότητα να επιδοθεί σε αυτήν την προσπάθεια. Πραγματικά, όταν οι Τουπαμάρος μοντάρουν τις πρώτες επιχειρήσεις, έχουν σημαντική υποδομή, που πιθανές μελλοντικές αποτυχίες δεν θα καταφέρουν να την γκρεμίσουν. Διαθέτουν μία εφεδρεία στελεχών ικανή, ώστε οι πρώτες συλλήψεις, στην αρχή του αγώνα, ν' αναπληρώνονται αμέσως'. Στις 7 Αυγούστου, στις 9 το πρωί, το κομάντο 'Μάριο Ροβάινα Μένδες' απάγαγε τον δόκτορα Περέιρα Ρεβέρβελ, πρόεδρο της U.T.E. Ενώ ο τελευταίος ετοιμαζόταν ν' ανεβεί στο αυτοκίνητό του που οδηγούσε ο σωφέρ του Νικολάς Γάλδας, και μέσα βρισκόταν κιόλας ο ιδιαίτερός του γραμματέας Μιγέλ Ρέυ Νούνιες, ένας ψευτοαστυνομικός και δυό πολίτες που τον συνοδεύουν, τον σπρώχνουν βίαια μέσα. Όπως ο σωφέρ προσπάθησε ν' αντισταθεί τραυματίζεται στο χέρι, ενώ ο Ρέυ Νούνιες δέχεται μία σφαίρα στην κοιλιά. Τον εγκαταλείπουν λίγο πιο κάτω, και ένας αυτοκινητιστής που τον περιμάζεψε προσπαθεί να καταδιώξει το αυτοκίνητο στο οποίο βρίσκεται ο Περέιρα Ρεβέρβελ. Αλλά μιά καμιονέτα που ανήκει στην οργάνωση του κλείνει τον δρόμο και τον υποχρεώνει να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια. 

Τρείς ώρες αργότερα, βρίσκονται τ' αυτοκίνητα που χρησιμοποιήθηκαν για την απόπειρα. Την ίδια στιγμή, το παρακάτω κείμενο στέλνεται στον τύπο και το ραδιόφωνο: 'Σήμερα, ο κύριος  Περέιρα Ρεβέρβελ συνελήφθη έπειτα από απόφαση του M.L.N. (TOYΠΑΜΑΡΟΣ) [...] (**)

Πηγή: Alain Labrousse 'Οι Τουπαμάρος', εκδ. Μνήμη, Αθήνα (1972), σελίδες 89-90.

Σημειώσεις :

(*) Ulysses Pereira Reverbel είναι το πλήρες όνομα του Ουρουγουανού δικηγόρου και πρόεδρος της αντίστοιχης 'Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού' της Ουρουγουάη που απήχθη από το Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα Τουπαμάρο ή Τουπαμάρος (MLN-T ('Movimiento de Liberación Nacional-Tupamaros' ή 'Tupamaros National Liberation Movement').

(**) Το κείμενο συνεχίζεται με την προκήρυξη των Τουπαμάρος με την οποία ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη-κατά πώς συνηθίζεται στους κύκλους της λεγόμενης επαναστατικής αριστεράς ή ακροαριστεράς-της απαγωγής του Ρεβέρβελ.

Οι Τουπαμάρος, γνωστοί ως MLN (Movimiento de Liberación Nacional-Μοβιμιέντο δε Λιμπερασιόν Νασιονάλ), ήτοι Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης ή Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα, ήταν οργάνωση αντάρτικου πόλης, η οποία έδρασε στην Ουρουγουάη τη δεκαετία του '60 και του '70. Οργάνωση άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θρυλική μορφή του Ραούλ Σέντικ, υπήρξε η μήτρα από την οποία προήρχετο ο πρώην Πρόεδρος της μικρής αυτής λατινοαμερικάνικης χώρας, Χοσέ Μουχίκα.

Σχόλιο :

Το ανωτέρω απόσπασμα προέρχεται από ένα σχετικά σπάνιο και εξαντλημένο βιβλίο που γράφτηκε και εξεδόθη την ίδια περίπου περίοδο (αρχές δεκαετίας '70) όπου συνέπεσε με την ακμή των γεγονότων, δεν μπορεί παρά να διατηρήσει αναλλοίωτη την επαναστατική φρεσκάδα του και σε επίπεδο γόνιμων συμπερασμάτων, παρ' όλο που χρονικώς μας χωρίζουν κάποιες δεκαετίες. Κεντρικό σύνθημα των θυτών ήταν το: 'Οι Λέξεις μάς χωρίζουν, η Δράση μάς ενώνει'. Και τότε και στο σήμερα, η αρχή της άμεσης δράσης παραμένει ίδια και απαράλλαχτη σε όλες τις ηπείρους όπου η τρομοκρατία έδωσε ή συνεχίζει να δίνει το στίγμα της. Διόλου τυχαίο μπορεί να θεωρηθεί ότι ιδεολογικός προπομπός της εγχώριας τρομοκρατίας, έχοντας κύριους εκφραστές της την αντάρτικη τάση που αποτέλεσε την ιστορική πια επαναστατική οργάνωση '17η Νοέμβρη') και οι στρατηγικοί συνεχιστές τους ('Ρουβίκωνας'), αμφότεροι εκδηλώνουν την εκτίμηση που τρέφουν για τους Τουπαμάρος, ενώ προφανής είναι και η επίκληση στην ελευθερία της πατρίδος και του λαού από τους προαναφερθέντες. Πέραν της χρήσιμης και πάντοτε επίκαιρη πολιτική ανάλυση και την εξαγωγή συμπερασμάτων, μείζον να σταθούμε στην συνοπτική αναφορά της απόπειρας απαγωγής εναντίον του  Ρεβέρβελ. Η τακτική δεν διαφέρει και ιδιαίτερα από αντίστοιχες απόπειρες στο σήμερα. Τροφή για σκέψη...

Μπορεί το ρομπότ πραγματικά να αντικαταστήσει έναν φρουρό ασφαλείας;

Τo Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 2013 σε μια  μελέτη για το μέλλον της απασχόλησης προέβλεψε ότι φύλακες έχουν ένα 84% πιθανότητες οι  θέσεις  εργασίας τους  να είναι αυτοματοποιημένες κατά τη διάρκεια των επόμενων 20 ετών . Αυτή η δυνατότητα - και η εξέλιξη της ρομποτικής τεχνολογίας - οδήγησε σε μια νέα γενιά  εταιρειών όπως η μηχανική Cobalt και Knightscope και η εκμίσθωση ρομπότ ασφαλείας: Συσκευές  που περιπολούν σε γραφεία, εξοπλισμένα με αισθητήρες θερμότητας, ανίχνευση προσώπου και σαρωτές των σημάτων των εργαζομένων . Τα ρομπότ περιφέρονται αυτόνομα, ψάχνοντας για σημάδια δυσκολίας, όπως ένα μη αναγνωρισμένο άτομο που εισέρχεται στο κτίριο αργά το βράδυ.

Αλλά είναι αυτά πραγματικά αντικαταστάτες για τους ανθρώπους φρουρούς; Είναι αυτό πραγματικά  εκεί όπου η ασφάλεια πηγαίνει;

"Όταν πρόκειται για την επίλυση ενός προβλήματος, χρειάζεστε ακόμα πραγματικούς ανθρώπους", δήλωσε ο Deano Roberts, διευθυντής παγκόσμιων εγκαταστάσεων στο Slack, ο οποίος διαθέτει δύο ρομπότ Cobalt, το "Salt" και το "Peppa", που περιπολούν  ώρες . "

Ο Travis Deyle, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Cobalt, λέει ότι τα μηχανήματα είναι  προσαρμοσμένα για να πάρουν τα σήματα που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ένα μεγαλύτερο πρόβλημα, όπως η παρουσία ενός υπαλλήλου ή ενός επισκέπτη κάπου δεν πρέπει να είναι.

Μέχρι στιγμής, τα ρομπότ στο Slack δεν έχουν απομακρύνει τη δουλειά κάποιου. Η εταιρεία εξακολουθεί να απασχολεί τρεις νυκτερινούς φρουρούς, Προς το παρόν, ο Ρόμπερτς λέει ότι τα bots αντικαθιστούν μερικά από τα πιο απλά  καθήκοντα όπως η σάρωση μιας πόρτας ή ο έλεγχος στις κονκάρδες, έτσι ώστε οι φύλακες να μπορούν να επικεντρωθούν στην παρέμβαση σε κρίσιμες καταστάσεις.

Όταν ένα από τα bots πρόσφατα ανίχνευσε έναν ύποπτο κλέφτη προσπαθώντας να κλέψει φορητούς υπολογιστές της εταιρείας αργά τη νύχτα, οι φύλακες  ήταν ακόμα  εμπλεκόμενοι σε άλλη δουλειά. Το bot ζήτησε ευγενικά από τον εισβολέα να εγκαταλείψει το κτίριο και ειδοποίησε αμέσως τους φρουρούς ασφαλείας, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για να συλλάβουν  το άτομο.

Ωστόσο, αν υποθέσουμε ότι τα περισσότερα καθήκοντα ασφαλείας αυτοματοποιούνται αναπόφευκτα, αυτό οδηγεί σε κάποιες βασικές ερωτήσεις σχετικά με το σχεδιασμό: Μήπως ένα ρομπότ φύλακας ασφαλείας πρέπει πραγματικά να είναι σαν ένα πραγματικό "φύλακα;" Ή τα συστήματα ασφάλειας και παρακολούθησης και αισθητήρες να διανεμηθούν, απλώς ενσωματωμένα σε όλη τη μονάδα, συνδεδεμένα με κεντρικό λογισμικό και υπηρεσίες παρακολούθησης;"Η τοποθέτηση φωτογραφικών μηχανών θα σας προσφέρει περισσότερη κάλυψη και ίσως με  ένα μικρό μέρος  κόστους", δήλωσε ο Garrett Larsson, διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας ασφαλείας Rhombus, που εξοπλίζει γραφεία με κάμερες στα 250 δολάρια το καθένα - σε σύγκριση με τα ρομπότ ασφαλείας που μπορούν να κοστίζουν χιλιάδες δολάρια κάθε μήνα. (Τα bots του Knightscope κάνουν  από περίπου 4.500 δολάρια έως και 8.000 δολάρια το μήνα και το Cobalt κοστίζει περίπου 6.000 δολάρια το μήνα, και οι δύο εταιρείες περιλαμβάνουν το λογισμικό και το προσωπικό υποστήριξης με αυτό το κόστος).

Ένα ψυχολογικό επιχείρημα για τα ρομπότ: Η απλή παρουσία τους - ακόμη και αν δεν έχουν ακόμη σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσει ή να συγκρατήσει - θα μπορούσε να είναι πιο εκφοβιστικό για τους πιθανούς εισβολείς από μια κάμερα ασφαλείας.

"Οι κάμερες είναι σταθερές. Μπορεί να έχετε ρυθμίσει τις κάμερες για ζουμ, αλλά και ως  αυτόνομη κινητή μηχανή, έχει μια φυσική παρουσία περιαγωγής που μπορεί να λειτουργήσει ως αποτρεπτικό μέσο », δήλωσε ο John Santagate, ερευνητικός διευθυντής της ρομποτικής υπηρεσιών στην IDC. "Χρησιμοποιώ την αναλογία του αστυνομικού αυτοκινήτου που είναι σταθμευμένο στη γωνία. Ακόμη και όταν κανείς δεν είναι σε αυτό, οι άνθρωποι γύρω από το αυτοκίνητο προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους".
Με  1.1 εκατομμύρια άτομα που απασχολούνται στις ΗΠΑ ως φύλακες ασφαλείας, αυτά τα ρομπότ δεν έχουν σχεδιαστεί για να ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ  κατά ενός εισβολέα. Επίσης, δεν έχουν τη συναισθηματική απόχρωση, για παράδειγμα, να επιλύσουν ένα κλιμακωτό πρόβλημα . Και μερικά απλούστερα εφοδιαστικά εμπόδια: Δεν μπορούν ακόμα να ανέβουν σκάλες πχ

'Οι χειρονομίες αποτελούν σύμπλεγμα κινήσεων'

'Πρέπει να βαριανασαίνει και να σουφρώνει τα χείλη του

Τα μάγουλα του να κοκκινίζουν και τα φρύδια του να ανασηκώνονται

Τα στήθια του να φουσκώνουν και η καρδιά του να φλέγεται

Και οι γροθιές του να είναι πάντοτε σε ετοιμότητα να χτυπήσουν'.

Δραματουργοί: Sir William Schwenck Gilbert & Sir Arthur Seymour Sullivan

 Κωμική Όπερα σε δύο πράξεις: 'H.M.S. Pinafore' / 'The Lass That Loved a Sailor'

Η κατανόηση των χειρονομιών αποτελεί ένα δύσκολο πεδίο οπότε  τα ποικίλα στοιχεία διαχωρίζονται από το περιεχόμενό τους. Εντούτοις, όποτε  οι χειρονομίες προσαρμόζονται στο κοινό πλαίσιό τους, μία συνολική εικόνα προκύπτει.

Οποιαδήποτε χειρονομία ισοδυναμεί με μία λέξη σε μία γλώσσα. Προκειμένου να καταστεί κατανοητή σε μία γλώσσα, κάποιος πρέπει να τοποθετήσει κατάλληλα τις λέξεις σε ενότητες, ή σε 'προτάσεις', οι οποίες εκφράζουν ολοκληρωμένες σκέψεις. Δεν είναι ασυνήθιστο το γεγονός ότι οι συμμετέχοντες στα σεμινάριά μας αποπειρώνται να γεφυρώσουν άμεσα αυτό το χάσμα μεταξύ λέξης/πρότασης. Ορισμένοι ειλικρινά πιστεύουν ότι μία σύντομη μύηση στον κόσμο της μη-λεκτικής επικοινωνίας δύναται να τους καταστήσει ικανούς να μιλήσουν άπταιστα την 'γλώσσα'. Τουναντίον, αυτό δύναται να εξυπηρετήσει μονάχα στο να οδηγήσει την ευαισθητοποίησή τους σε ένα συνειδητό επίπεδο, δίχως όμως αυτό να είναι ικανό να τους καταστήσει 'εμπειρογνώμονες'. Από μέρους μας προσπαθούμε να αποθαρρύνουμε τα άτομα να εξάγουν βιαστικά βάσιμα συμπεράσματα που εδράζονται ως επί τω πλείστον στην παρατήρηση και την κατανόηση μεμονωμένων χειρονομιών. Κατανοώντας την μαθηματική αναλογία των χειρονομιών σε αρμονία η μία με την άλλη αποδεικνύεται κατά πολύ πιο ωφέλιμο. Μία στατική χειρονομία που θα διαρκέσει μόλις λίγα δευτερόλεπτα ενδέχεται να έλθει σε αντίφαση με μία πρότερη μετακίνηση του σώματος (ασυμφωνία μεταξύ τους), η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να διαψευστεί εν συνεχεία από μία μεταγενέστερη χειρονομία.

Το λεγόμενο νευρικό γέλιο αποτελεί ένα εξαίσιο παράδειγμα της δυσαρμονίας. Σε κάθε περίσταση που καταγράψαμε το νευρικό γέλιο, παρατηρήθηκε μία χαρακτηριστική ασυμφωνία ανάμεσα στον ήχο, που έπρεπε να φανερώσει ένα αίσθημα ευφορίας, και το υπόλοιπο κομμάτι της μη λεκτικής επικοινωνίας, το οποίο πρόδωσε μία αίσθηση εξαιρετικής δυσφορίας. Όχι μονάχα παρατηρούνται νευρικές κινήσεις των χεριών και των ποδιών, αλλά ολόκληρο το σώμα δείχνει να αλλάζει σαν να προσπαθεί να ξεφύγει από μία προκληθείσα δυσάρεστη κατάσταση. Αυτό το σύμπλεγμα κινήσεων σπάνια προκύπτει εξαιτίας μίας χιουμοριστικής κατάστασης. Δείχνει ότι αυτός που γελάει είναι σίγουρος για τον εαυτό του ή ακόμα ότι είναι κάπως φοβισμένος από μία κατάσταση.

Εάν επιχειρήσουμε μία νοερή σύνδεση των συναφών χειρονομιών, σε μία προσπάθεια ομαδοποίησής τους, μπορούμε να κατανοήσουμε τις διαθέσεις που εκφράζονται και να ανακαλύψουμε κάποια νοήματα πίσω από αυτές. Πράγματι, αυτό που οφείλουμε να δούμε σχετικά είναι ότι οι παρόμοιες χειρονομίες συμπεριφοράς όχι μονάχα υποστηρίζουν η μία την άλλην, αλλά χρησιμεύουν, ώστε να δημιουργήσουν ένα σύμπλεγμα. Για παράδειγμα, ένα αραγές σύνολο χειρονομιών για έναν πωλητή ο οποίος είναι ιδιαίτερα ανήσυχος και ενθουσιώδης αναφορικά με το προϊόν του, θα περιελάμβανε να τον δείτε να κάθεται στην άκρη της καρέκλας του, έχοντας ανοικτά μεταξύ τους τα πόδια, πιθανώς ρίχνοντας το βάρος του στα δάχτυλα των ποδιών που προσιδιάζει σε θέση σπρίντερ, να ακουμπάει το χέρι του στο τραπέζι, όπως επίσης με το σώμα να κλίνει προς τα εμπρός. Η εναρμόνιση του προσώπου μπορεί να ενισχύσει αυτό που δηλώνει η στάση του σώματος: Τα μάτια να βρίσκονται σε εγρήγορση, ένα μειδίαμα αντί για χαμόγελο, και, ενδεχομένως, χωρίς να είναι συνοφρυωμένος. 

Η κατανόηση της αντιστοιχίας των χειρονομιών λειτουργεί ως ένας μηχανισμός παρακολούθησης για να ανιχνευθεί η διάθεση ενός ατόμου και εν συνεχεία να δοθεί ερμηνεία για τις πράξεις του. Χρησιμεύει ως έλεγχος 'κατά της παραδοχής' που μας υποχρεώνει να παρατηρήσουμε περαιτέρω πριν περάσουμε σε ένα συμπέρασμα. Ουσιαστικά, δείχνει πολύ εύκολο να ερμηνεύσουμε ατομικές χειρονομίες, προσπαθώντας να προσδιορίσουμε όσα υποδηλώνουν. Εντούτοις, ένας σοβαρός μελετητής των χειρονομιών σύντομα αντιλαμβάνεται ότι κάθε μία εξ αυτών μπορεί να διαψευστεί, να ενισχυθεί και να μπερδευτεί από μία άλλη (ενν.χειρονομία). Ενίοτε, οι άνθρωποι για τον λόγο ότι δεν είναι καταρτισμένοι κατά πώς πρέπει σε σχέση με την μη λεκτική επικοινωνία προβαίνουν σε ρηχές κρίσεις χωρίς να λαμβάνουν υπ' όψιν την συνοχή μεταξύ των χειρονομιών. Η εμπειρία μας έδειξε ότι αυτές ήσαν οι περιπτώσεις που απεδείχθησαν ως οι πλέον καταστροφικές για αυτούς.

Ένας από τους αγαπητούς ερευνητές μας στην Αγγλία, ο Dr. Humphries, μας ζήτησε να τοποθετηθούμε αναφορικά με την αξιοπιστία των μη λεκτικών στοιχείων στις λεκτικές επικοινωνίες μας. Επισημάναμε στην πρώιμη έρευνα μας ότι εντοπίσαμε μερικές φορές μία απόκλιση ανάμεσα σε προφανείς λεκτικές και μη λεκτικές έννοιες. Χρειάστηκε μία πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση των καταστάσεων, προκειμένου να διαπιστώσουμε ότι η μη λεκτική χειρονομία απεδείχθη πιο αληθινή. Συνεπώς, η μαθηματική αναλογία των χειρονομιών δεν μας απασχολεί μονάχα σε σχέση με την χειρονομία που ταιριάζει με κάποια άλλη χειρονομία, αλλά με τον λεκτικό/χειρονομικό συσχετισμό. Όμως, το σημαντικό για την ολοκληρωμένη επικοινωνία είναι αυτό που υφέρπει σε μία οποιαδήποτε λέξη χρησιμοποιούμε στον λόγο μας. Οι πολιτικοί μπορούν να κερδίσουν ή να χάσουν ολάκερες εκστρατείες ανάλογα με το αν θα διατηρήσουν αυτή την αντιστοιχία. Επί του παρόντος η τηλεόραση διαδραματίζει έναν τόσο καίριο ρόλο στις πολιτικές εκστρατείες, ώστε η αντιστοιχία της χειρονομίας καθίσταται άκρως σημαντικό στοιχείο στην έκθεση των επιχειρημάτων. Δυστυχώς, παρόλα ταύτα, βλέπουμε πολλούς διαπρεπείς πολιτικούς να χρησιμοποιούν χειρονομίες που προδίδουν αναντιστοιχία στον λόγο τους. Ενώ κάποιος λέγει, 'Είμαι ειλικρινά ανοικτός στον διάολογο με τους νέους ανθρώπους', επί παραδείγματι, κουνάει το δάκτυλό του και κατόπιν προτάσσει την γροθιά του προς το κοινό του. Είτε επιχειρεί να πείσει το ακροατήριό του για τη ζεστή, ανθρώπινη προσέγγισή του, ενώ παράλληλα ρίχνει μερικές σύντομες, βίαιες καρατιές στο έδρανο του ομιλητή.

Πηγή: 'How to Read a Person Like a Book'  / Gerard I. Nierenberg & Henry H. Calero, Pocket Books (1990) / Barnes & Noble Digital (2001).

Η κύρια φιλοσοφία της μεταμφίεσης

Είναι εύλογο να αντιληφθούμε ότι όσο απλούστερη είναι η μεταμφίεση, τόσο αποτελεσματικότερη θα αποτιμηθεί. Ήδη γνωρίζουμε πώς όσο περισσότερο σας μελετάει το πρόσωπο που εσείς θα επιδιώξετε να εξαπατήσετε, ανάλογη θα είναι η ικανότητά του να σας αναγνωρίσει σε ύστερο χρόνο. Επίσης, είναι γεγονός ότι για όσο θα περνάει ο χρόνος θα του δίνεται η δυνατότητα να αποδομήσει την μεταμφίεσή σας. Η κύρια ιδέα γύρω από την μεταμφίεση αφορά την αλλαγή της εξωτερικής εμφάνισής σας, ωστόσο μπορείτε να προσεγγίσετε από διαφορετικές οπτικές γωνίες το θέμα. Εάν πρόκειται για κάποιο χαρακτηριστικό που σας κάνει να ξεχωρίζετε σε σχέση με το πλήθος, τότε μπορείτε να εστιαστείτε στην κοινοτοπία.  Με άλλα λόγια, εάν ήδη δείχνετε πολύ ή λίγο κοινότοπος, τότε μπορείτε να λάβετε μία μεταμφίεση που να στηρίζεται σε ένα επίκτητο χαρακτηριστικό, ούτως ώστε να απαλλαχτείτε από αυτό οπόταν θελήσετε να επιστρέψετε στην πρότερη κοινότοπη σας εμφάνιση.

Αποδεικνύεται ότι η χρήση φυσικών μέσων όσον αφορά την μεταμφίεση είναι το προτιμότερο, διότι το μόνο που απαιτείται για αυτό το σκοπό είναι οτιδήποτε σας είναι εύκαιρο στην καθημερινότητα. Ένα εύστοχο παράδειγμα αφορά το άτομο που έχει καλλιεργήσει μουστάκι επί σειρά ετών. Αφενός του δίνεται η δυνατότητα να αλλάξει την εμφάνισή του με ριζικό τρόπο, απλώς και μόνο ξυρίζοντάς το, και αφετέρου αυτό δύναται να το πράξει εν συντομία. Μολονότι να αφήσεις το μουστάκι να μεγαλώσει απαιτείται εύλογος χρόνος, δεν ισχύει όμως το ίδιο για τον κίνδυνο να ξεκολλήσει από το πρόσωπο ένα ψεύτικο μουστάκι. Απλώς και μόνον αλλάζοντας κόμη, ή ένδυση, αυτά μπορούν να αποβούν ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε ορισμένες περιστάσεις, υπό τον όρο ότι θα γίνουν σωστά.

Άλλες απλές μεταμφιέσεις εδράζονται σε διάφορες τεχνικές μακιγιάζ και καμουφλάζ. Η χρήση τους μπορεί να αποβεί μειονέκτημα, και συνήθως προϋποθέτει την ύπαρξη συσκευών και προμηθειών, ωστόσο έχουν τη θέση τους. Πολλοί χρησιμοποιούν γυαλιά, και αυτοί τείνουν να είναι αναγνωρίσιμοι.  Η αλλαγή των φακών επαφής αποτελεί μία μέθοδο μεταμφίεσης.

Στα επόμενα κεφάλαια του παρόντος θα καλύψουμε όλο το φάσμα των τεχνικών μεταμφίεσης. Πολλές εξ αυτών είναι μηχανικές, ωστόσο δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι τα συμπεριφορικά χαρακτηριστικά αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του τρόπου εκφοράς σας στα μάτια των υπολοίπων. Οφείλετε να είσαστε προετοιμασμένοι να διαδραματίσετε έναν αυτούσιο ρόλο, εάν ο απώτερος σκοπός της μεταμφίεσής σας είναι να στεφθεί με επιτυχία. Οι επαγγελματίες ηθοποιοί το κατανοούν ιδιαίτερα, και δαπανούν περισσότερο χρόνο μελετώντας τον ρόλο που πρόκειται να υποδυθούν παρά να μάθουν να απλώνουν το μακιγιάζ.

Η μεταμφίεση οφείλει να εναρμονιστεί με την εκάστοτε περίσταση, και ως εκ τούτου θα εστιαστούμε σε διαφορετικές περιστάσεις και θα εξετάσουμε τί είδους μεταμφιέσεις αρμόζουν σε αυτές.

Σε γενικές γραμμές, η ιδανική μεταμφίεση είναι αυτή που επιτυγχάνει το μέγιστο αποτέλεσμα με την χρήση του ελάχιστου δυνατού εξοπλισμού και απαιτούνται τα λιγότερα χρήματα, και η οποία δύναται να υιοθετηθεί και να αποβληθεί γρήγορα. Δυστυχώς, ελάχιστες μεταμφιέσεις απαντώνται βάσει αυτού του ορισμού. Το να ρισκάρετε σε κάθε περίπτωση θεωρείται λίαν απαραίτητο, όπως και να ζυγίσετε την αναγκαιότητα και το πότε επιβάλλεται να πάρετε το ρίσκο, αποτελούν τα δυσκολότερα κομμάτια του εγχειρήματος που συνιστά μία μεταμφίεση.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Sample John 'Methods of disguise' (1984), εκδ. 'Loompanics Unlimited'

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ας σκεφτούμε οποιοδήποτε ομαδικό άθλημα η οποιαδήποτε ομάδα Ειδικών Δυνάμεων, στρατιωτική ή αστυνομική ακόμα και μία ομάδα παιχτών airsoft (που είναι πλέον μόδα). Εκεί έχουμε άτομα που εκπαιδεύονται όλοι μαζί για έναν κοινό σκοπό. Θα μπορούσε π.χ μία από αυτές τις ομάδες να έχει ατομικά τέλεια καταρτισμένα άτομα στο όποιο αντικείμενο, αλλά να μην έχουν κοινές ώρες εκπαίδευσης; Δεν θα είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα την στιγμή που θα ήταν ανάγκη. Την στιγμή που τα πράγματα θα κριθούν στο δευτερόλεπτο, ίσως δεν θα έχουν επιτυχία Προφανές ο λόγος. Η κάθε μονάδα δεν είναι σίγουρο ότι ταιριάζει σε μία ομάδα αν δεν δουλέψουν όλοι μαζί. Φυσικά σε μία ρουτίνα καθημερινή μπορεί να φαίνεται καλή μία ομάδα (π.χ εάν μπουν  σ' ένα γήπεδο 11 παίχτες και κάνουν πάσες  και φιγούρες ενδέχεται όλα να φαίνονται τέλεια αν παίξουν κανονικά με αντίπαλο χωρίς ομαδική προπόνηση όμως;). Όλο αυτό το σκεπτικό το αναφέρουμε για να προβληματιστούμε σ' ένα θέμα εργασίας 'δικό' μας. Οι Σ.Ο.Α που βλέπουμε γύρω μας, ιδιωτικές ή δημόσιες, κάνουν ομαδικές εκπαιδεύσεις; Ο καθένας τους ως μονάδα μπορεί να έχει τα καλύτερα σχολεία, όμως ως ομάδα κάθε πότε κάνουν προπόνηση-εκπαίδευση; Μήπως δεν έχουν κάνει ποτέ ως ομάδα; Λόγω δουλειάς θα μας πείτε, αλλά αυτό μπορεί να δικαιολογήσει την απουσία ομαδικής εκπαίδευσης; Έξω στα μάτια όλων μας να φαίνονται καλοί και με ωραίες κινήσεις και όλα καλά στην καθημερινότητα. Ανοίγω κλείνω πόρτα, ελέγχω χώρο, κτλ. Αν όμως γίνει κάτι η αντίδραση θα είναι ατομική ή ομαδική; Μήπως λέμε ότι 'αυτή η ομάδα είναι άψογη' επειδή δείχνει έτσι και μόνο; Δυστυχώς πολλά τα παραδείγματα παγκόσμια (μερικά από αυτά τα βάζουμε κατά καιρούς σε video) που μία ομάδα απέτυχε την δύσκολη στιγμή. Ας προβληματιστούμε και κυρίως οι υπεύθυνοι ομάδων...

Φύλακας ασφαλείας: Θεωρείται μία συνηθισμένη 'δουλειά';

Το τελευταίο διάστημα έχουμε λάβει αρκετά μηνύματα, αλλά το διαβάζουμε και σε ενημερωτικές ιστοσελίδες σχετικά την σπουδαιότητα ή όχι μίας στατικής φύλαξης. Υπάρχει μία χαμηλή αυτοεκτίμηση στα άτομα που εργάζονται σε τέτοια θέση, ότι δεν κάνουν τίποτα, δεν προσφέρουν, είναι διακοσμητικοί, δεν έχουν αρμοδιότητες και συνέπεια αυτού είναι ο χαμηλότερος μισθός (σε σχέση με χρηματαποστολές η συνοδευτική ασφάλεια). Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε την δική μας οπτική σε αυτό το θέμα και να το συζητήσουμε με όποιον θέλει. Αρχικά να ξεκινήσουμε ρωτώντας: Την ΕΚΑΜ την ξέρουμε όλοι; Είναι σίγουρο ότι την ξέρουμε και μάλιστα πολλές φορές έχουμε εντυπωσιαστεί από videos που έχουμε δει, από ιστορίες που έχουμε διαβάσει, από τα ρούχα τα ψαρωτικά, από εξοπλισμό, από το όλο μυστήριο που έχει αυτή η μονάδα. Λογικό είναι και σεβαστή από όλους μας. Όταν επεμβαίνει έχει την εντολή να τελειώσει το όποιο θέμα. Έχει τα υλικά, αλλά και την ΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ από την φύση της δουλειάς της και σχεδόν πάντα τα έχει καταφέρει τέλεια. Όμως για να φτάσει η εντολή στην ΕΚΑΜ, να επέμβει πρώτα κάποιο περιπολικό ενός τμήματος η της Αμέσου Δράσεως ή κάποια μηχανή ενός Ζητά η Δίας, έχει φτάσει πρώτα στο συμβάν και έχει προσπαθήσει να επιληφθεί ή άμεσα να καλέσει ενισχύσεις. Αυτοί οι ΠΡΩΤΟΙ είναι οι αφανείς ήρωες που πρέπει να πάνε στο αρχικό άγνωστο περιστατικό, να αντιδράσουν στην όποια εξέλιξη και ίσως και να ρίξουν αν χρειαστεί άμεσα. Να πάρουν αποφάσεις σε χρόνο λιγότερο του δευτερολέπτου και να είναι σωστές. Θα κριθούν μετά από επιτροπές ή δικαστές που θα έχουν το χρόνο και την ηρεμία να που αν κάποιος άλλος που δεν είχε χρόνο και ηρεμία έκανε το σωστό. ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ; ΣΤΟΝ ΦΥΛΑΚΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ! Δηλαδή ένας φύλακας στατικός που έχει ρουτίνα, ηρεμία και καθημερινότητα που δεν 'προσφέρει' πολλά, που είναι διακοσμητικός, ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙ ΑΜΕΣΑ. Να γίνει από απλός φύλακας εταιρείας SECURITY MANAGER για τα πρώτα ουσιαστικά λεπτά. Σε ρουτίνα ήταν και οι φύλακες των Δίδυμων Πύργων που όταν έγινε η τρομοκρατική ενέργεια όμως αντέδρασαν αμέσως και βοήθησαν κόσμο να πάει σε ασφαλές μέρος. Σε ρουτίνα ήταν ο αστυνομικός που φυλούσε μία θύρα σε γερμανικό γήπεδο και είδε τον βομβιστή και έπεσε πάνω του και γλίτωσε τόσος κόσμος αν έμπαινε στα καθίσματα. Σε ρουτίνα ήταν ο σταθμάρχης που είδε έναν σάκο στο μετρό και ενημέρωσε και βρέθηκαν τα παγιδευμένα εκρηκτικά. Σε ρουτίνα είναι τόσοι κάθε μέρα που όμως αντιδρούν σε μικρότερα θέματα που προκύπτουν. Η δουλειά μας είναι να πηγαίνουν όλα καλά. Φαίνεται όμως όταν δεν πάνε καλά. Είναι όμως σημαντική και ουσιώδης. Σώζουν ζωές. ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ Ο ΦΥΛΑΚΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΛΕΠΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΥΠΟΠΤΟ, ΤΟΝ ΚΛΕΦΤΗ, αλλά συνήθως είναι ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙς ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ ή ΥΛΙΚΑ. Είναι τεράστιο το έργο που προσφέρει καθημερινά και η δουλειά αυτή είναι σημαντική. Όμως αν δεν νιώσουμε εμείς την δουλειά μας σημαντική, δεν θα την δουν και οι άλλοι. Πέρα από το γενικό θέμα του μισθού, η δουλειά αυτή είναι τρόπος ζωής, είναι προσφορά στον κόσμο. Εναι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ. Αν το νιώθουμε αυτό θα το νιώσουν και οι γύρω μας. ΑΝ όμως ΑΠΛΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΟΥΜΕ ΔΙΚΗΝ ΜΙΑΣ ΣΤΕΙΡΑΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ 'Ο ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑΣ΄Α, ΘΑ ΛΕΝΕ!

Ο φαύλος κύκλος μίας ανισότητας

Η εργασία στην ιδιωτική ασφάλεια είναι ένας περίεργος φαύλος κύκλος πολλές φορές συνειδησιακής  δυσκολίας . Τουλάχιστον το μισό  του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες όπου υπάρχουν περισσότεροι ιδιωτικοί υπάλληλοι ασφαλείας από τους δημόσιους αστυνομικούς, σύμφωνα με  ανάλυση της  Guardian. Περισσότερες από 40 χώρες -συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Κίνας, του Καναδά, της Αυστραλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου- έχουν προσλάβει περισσότερους εργαζομένους για να προστατεύσουν ανθρώπους, χώρους και πράγματα από τους αστυνομικούς που  προστατεύσουν το ευρύ κοινό. Στη Βρετανία απασχολούνταν 232.000 ιδιωτικοί φρουροί , σε σύγκριση με 150.000 αστυνομικούς. Ο φορολογούμενος δαπανά 100 εκατομμύρια λίρες ετησίως για να προστατεύσει την βασίλισσα και τα είκοσι άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας. Ενώ οι αστυνομικές υπηρεσίες σε ολόκληρη τη χώρα αντιμετωπίζουν περικοπές κατά 25%, 1.000 αστυνομικοί  χρησιμοποιούνται για την προστασία των βασιλικών οικογενειών  και των σπιτιών τους όλο το εικοσιτετράωρο. Οι περισσότεροι  δεν θεωρούνται ότι αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο κίνδυνο ή ότι είναι στόχοι τρομοκρατίας αλλά εξακολουθούν να διαθέτουν ατομικές ομάδες προστασίας. Όλοι τους έχουν ένοπλους που παρακολουθούν τα 16 ακίνητα τους σε όλη τη χώρα. Η παγκόσμια αγορά υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας, αξίζει σήμερα περίπου 180 δισεκατομμύρια δολάρια και προβλέπεται να φθάσει  τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2020 . Αυτό ξεπερνά κατά πολύ τον συνολικό προϋπολογισμό της διεθνούς βοήθειας για τον τερματισμό της παγκόσμιας φτώχειας ( 140 δισ. Δολάρια  ετησίως) και  το ΑΕΠ  περισσοτέρων από 100 χωρών... Μια τέτοια "καθημερινή" ιδιωτική ασφάλεια έχει γίνει τόσο διαδεδομένη ώστε σχεδόν δεν τη βλέπουμε. το θεωρούμε  δεδομένο. Σε «σωστά στελεχωμένα» νοικοκυριά σε όλο τον κόσμο, ο σωματοφύλακας είναι η νέα νταντά», ανέφερε ένα  άρθρο του περιοδικού 2016  Town and Country , το οποίο υποδηλώνει ότι «ο φόβος της τρομοκρατίας, το ασταθές πολιτικό κλίμα και η διάχυτη αίσθηση ότι η δημιουργία πλούτου μερικών έρχονται εις βάρος των πολλών που έχουν κάνει την παράνοια  κανόνα ».Στο Λονδίνο, η   εταιρεία Westminster Security προσφέρει "πλήρη ασφάλεια και διαχείριση του τρόπου ζωής για άτομα, οικογένειες και επιχειρήσεις υψηλής επιφάνειας ", που διαφημίζουν ότι οι υπάλληλοί τους έχουν αστυνομικό και στρατιωτικό υπόβαθρο. Μια άλλη εταιρεία, λέει ότι έχει 170 χρόνια εμπειρίας από "εξειδικευμένους πράκτορες" που προστατεύουν τους "Διευθυντές της Fortune 100 και τα εργατικά τους στελέχη, διάσημους διασκεδαστές, αθλητές, άτομα υψηλής αξίας, βασιλικές οικογένειες και διπλωμάτες". Όσον αφορά την επέκταση της ιδιωτικής ασφάλειας στη Λατινική Αμερική, το πρόγραμμα ανάπτυξης του  ΟΗΕ  προειδοποίησε: «Το φαινόμενο αυτό αυξάνει περαιτέρω την ανισότητα, καθώς οι κοινωνικές ομάδες έχουν διαφορετικές ικανότητες για την αντιμετώπιση του εγκλήματος» .Το 2014, οι οικονομολόγοι Samuel Bowles και Arjun Jayadev δημοσίευσαν έρευνα που διαπίστωσε ότι οι ΗΠΑ απασχολούν " πολλούς ιδιωτικούς φρουρούς ασφαλείας ως δασκάλους γυμνασίου ". Σύμφωνα με  στατιστικά στοιχεία του Τμήματος Εργασίας , υπάρχουν περισσότεροι από  1.1 εκατομμύρια ιδιωτικοί φύλακες  στις ΗΠΑ - σε σύγκριση με περίπου  660.000 αστυνομικούς . Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η βιομηχανία ιδιωτικής ασφάλειας απασχολεί στην Ινδία έως και  7 εκατομμύρια άτομα , πολύ περισσότερο από την αστυνομία,  με περίπου 1,7 εκατομμύρια αστυνομικούς  . Η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας στον κόσμο, η G4S, διαθέτει πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζομένους σε όλο τον κόσμο. Η πιο πρόσφατη  ετήσια έκθεσή της , που δημοσιεύθηκε, ανέφερε έσοδα ύψους 6,8 δισ. Μεταξύ 2015-2018, τα έσοδά της στη Βόρεια Αμερική αυξήθηκαν κατά 12% - και τόσο στη Λατινική Αμερική όσο και στην Αφρική κατά περίπου 7%.Η παγκόσμια αγορά ιδιωτικής ασφάλειας - συμπεριλαμβανομένων των φρουρών, αλλά και παρακολούθησης συναγερμού, θωρακισμένων μεταφορών και άλλων υπηρεσιών για εμπορικούς, κυβερνητικούς και οικιακούς αγοραστές--αναμένεται να αυξηθεί στα 240 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2020, σύμφωνα με στοιχεία του  ομίλου Freedonia. Τον Ιανουάριο του 2018, η  Freedonia σημείωσε  ότι υπάρχει μια 'διαδεδομένη αντίληψη ότι το έγκλημα αυξάνεται', γεγονός που συμβάλλει στην προώθηση του ενδιαφέροντος για τις υπηρεσίες ασφαλείας 'ακόμη και όταν τα ποσοστά εγκληματικότητας που αναφέρθηκαν πέφτουν σε μεγάλο αριθμό χωρών'. 'Σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, οι σωματοφύλακες και άλλες υπηρεσίες ασφάλειας κατοικιών θεωρούνται σύμβολα του πλούτου, παρέχοντας προστασία και κοινωνικό καθεστώς ... Η ζήτηση για φρουρούς είναι ιδιαίτερα ισχυρή στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου η πρόσληψη φρουρών είναι πιο προσιτή από το να  επενδύσεις  σε υπηρεσίες που σχετίζονται με την τεχνολογία λόγω του χαμηλού κόστους εργασίας'.  Το 2011, μια  έρευνα για τα φορητά όπλα με έδρα τη Γενεύη, ανέφερε  περίπου 19,5 εκατομμύρια φύλακες ασφαλείας σε 70 χώρες. Η έκθεσή της δήλωσε: 'Όπως και άλλες εμπορικές υπηρεσίες, όλοι εκείνοι που είναι ικανοί και πρόθυμοι να πληρώσουν θα επωφεληθούν από αυτό. Η δυναμική αυτή κινδυνεύει να επιδεινώσει τις ανισότητες μεταξύ των πλούσιων-προστατευμένων από ολοένα και πιο εξελιγμένα συστήματα-και των φτωχότερων, οι οποίοι ίσως χρειαστεί να καταφύγουν σε ανεπίσημα και μερικές φορές παράνομα μέσα για να εξασφαλίσουν την ασφάλειά τους'. Όλα αυτά τα στοιχεία δηλώνουν ότι εργαζόμαστε μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου εμείς ως φτωχοί προστατεύουμε πλουσιότερους για να παραμένουν  ασφαλέστεροι ώστε να μπορούν απερίσκεπτοι να αυξάνουν την περιουσία τους ενώ εμείς αναλογικά να αμειβόμαστε χρόνο με το χρόνο λιγότερα αυξάνοντας την  μεταξύ μας οικονομική απόσταση .Συνεχίζουμε βέβαια με ζήλο να εργαζόμαστε προσπαθώντας πάντα για το καλύτερο του πελάτη μας (είτε εταιρεία είτε ιδιώτης είτε και οι δυο μαζί -υπάλληλοι δυο αφεντικών) .Μια κοινωνική ανισότητα που όμως μας δίνει εργασία. Θέλουμε δηλαδή να υπάρχουν όλοι αυτοί που ως οικονομικά ισχυρότεροι μας χρειάζονται-χρησιμοποιούν. Ταυτόχρονα όμως αυτοί δεν μας αμείβουν ανάλογα ίσα-ίσα μας υποβαθμίζουν οικονομικά και χρησιμοποιούν αυτήν την υποβάθμιση για να μας έχουν ως χαμηλόμισθους μόνιμα στην υπηρεσία τους η να μας αλλάζουν εύκολα με άλλους χαμηλόμισθους Κύκλος εργασίας που όλοι μέσα στον κύκλο  ηθελημένα η άθελα στηρίζουμε και θέλουμε …..Απλά ένας μικρός προβληματισμός.

Tο απίθανο είναι περισσότερο πιθανό από το πιθανό

Eνα συνηθισμένο λάθος που κάνουμε σχεδόν όλοι μας είναι  η εκτίμηση ενός ατόμου από τις παραμέτρους του φύλου, της ηλικίας, της φυσικής κατάστασης.

• Φύλο: ένας άντρας  είναι πάντα δυνητικά πιο επικίνδυνος από μια γυναίκα.

• Ηλικία: οι εκπρόσωποι της μεσαίας ηλικίας  φαίνονται πιο επικίνδυνοι από τα παιδιά και τους ηλικιωμένους.

• Φυσική κατάσταση: μεγάλα άτομα σε καλή φυσική κατάσταση είναι πιο επικίνδυνα από μια  λεπτή σωματική διάπλαση.

Μια τέτοια εκτίμηση είναι  άμεση και γενική . Στον ζωικό κόσμο, ένα μικρότερο ζώο, κατά κανόνα, δίνει τη θέση του σε ένα μεγαλύτερο. Ωστόσο, ο κόσμος των ζώων δεν είναι τεχνολογικός, δεν υπάρχουν όπλα που να επιτρέπουν στους αδύναμους να σκοτώσουν τους ισχυρούς, ακόμα και από απόσταση.

Στον εγκληματικό κόσμο, οι γυναίκες συχνά χρησιμοποιούνται για να εκτρέψουν την προσοχή των φρουρών και για άμεση επίθεση, λόγω του παράγοντα έκπληξης και της συνειδησιακης αναστολής  όταν υπάρχει ανάγκη να χτυπήσουν ή να χρησιμοποιήσουν όπλα σε γυναικά . Συχνά, οι εγκληματίες ντύνονται σαν γυναίκα ειδικά στον κόσμο της τρομοκρατίας κυρίως της ισλαμικής

Οι σκληροτράχηλοι εγκληματίες  έχουν ελάχιστη ομοιότητα με τον Schwarzenegger αλλά αυτό δεν τους καθιστά λιγότερο επικίνδυνους.

Πολύ συχνά, τα άτομα με μεγάλες φυσικές διαστάσεις υποφέρουν από υποτίμηση του συνδρόμου του εχθρού. Είναι συνηθισμένοι στη ζωή στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλά άτομα που θα θελήσουν να βρεθούν απέναντι τους λόγω του όγκου τους

Οι Σ.Ο.Α προτιμούν συχνά να προσλαμβάνουν από μια παρόμοια κατηγορία βάρους. Ως εκ τούτου, το μόνο αδιαμφισβήτητο κριτήριο μιας απειλής είναι η απόσταση, όσο πιο κοντά, τόσο πιο επικίνδυνο και ασήμαντο είναι αν είναι ένας υγιής άνθρωπος, ένας γέρος, ένα παιδί ή μια γυναίκα.

Όλα εκεί είναι συνάρτηση χρόνου και απόστασης και προφανούς

Όμως η αλήθεια είναι ότι η εκτίμηση κινδύνου πρέπει να γίνεται με "σφαιρικούς" παράγοντες και όχι με τους προφανείς.Οι περιπτώσεις όπου ο εγκληματίας είναι ένα με τον χώρο είναι οι περισσότερες

Προσοχή λοιπόν στο "προφανές Οι στιγμές όπου το  απίθανο είναι περισσότερο πιθανό από το πιθανό  είναι οι περισσότερες στον κόσμο της ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.

Το πρόσωπο της ασφάλειας είναι αυτό που δεν βλέπουμε πλέον η ίσως έτσι πρέπει να είναι

Το ερώτημα πια είναι  πώς να διατηρήσουμε τον εαυτό μας ασφαλή  χωρίς να αισθανόμαστε ότι ζούμε και  εργαζόμαστε λες και είμαστε μέσα σε ένα φρούριο; Τα κακά νέα είναι ότι έχουμε σε  χώρες τρομοκρατικά χτυπήματα και στην χώρα μας κυρίως εγκληματικότητα καθημερινή  Μετά από πρόσφατες πράξεις βίας στο εξωτερικό (επιθέσεις με μαχαίρι του ISIS πχ  ) με υψηλό προφίλ, πρέπει να δεχτούμε ότι η ασφάλεια είναι ένα από τα σκληρά και μεγάλα  κόστη που συνδέονται με οποιοδήποτε σημαντικό δημόσιο πρόσωπο ή δημόσια συγκέντρωση, με τον ίδιο τρόπο που μπορούμε να αντιληφθούμε κάτι καθημερινό .Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν τρόποι για την παροχή ασφάλειας χωρίς να προβάλλετε μια εικόνα που κάνει τους πολίτες να αισθάνονται σαν να ζουν σε κατάσταση συνεχούς επιτήρησης και ένοπλης επαγρύπνησης. Και η απόδειξη έγκειται στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι ήδη ζουν και εργάζονται σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, μερικές φορές χωρίς να το γνωρίζουν. Ήταν μια εποχή που οι μόνοι άνθρωποι ή τα προστατευόμενα μέρη ήταν εκείνοι που φαινόταν να την χρειάζονται περισσότερο  αυτοί που καθημερινά αναφέρονται ως VIP- ιδιώτες η δημόσιοι - και κάθε άλλο μέρος όπου συγκεντρώθηκαν αυτοί οι άνθρωποι. Για αυτούς, ήταν κατανοητά τα πάσης φύσεως μέτρα ασφαλείας  Ενώ χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα μέτρα κρυφής  προστασίας, η ασφάλεια ήταν σε μεγάλο βαθμό εμφανής. Μοτοσικλέτες που ακολούθησαν όπου κι αν οδηγούσαν οι VIP συνοδοί  που φορούσαν γυαλιά ηλίου και ακουστικά που τους ακολούθησαν οπουδήποτε περπατούσαν κτλ κτλ  Ωστόσο, καθώς οι απειλές προς τους δημόσιους αξιωματούχους εξελίχθηκαν, το ίδιο συνέβη και με την ασφάλεια γύρω τους. Μαζί με την προφανή προστασία προήλθε η αυξημένη χρήση τεχνικών μυστικής προστασίας. Τελικά, οι ίδιες αυτές τεχνικές άρχισαν να εφαρμόζονται και  σε ανθρώπους που προηγουμένως δεν ένιωθαν την ανάγκη για προστασία. Οι σωστά  εκπαιδευμένοι επαγγελματίες ξέρουν να παρατηρούν και να εκτιμούν συμπεριφορές  χωρίς να παρακολουθούνται και να αξιολογούνται από δυνητικούς αντιπάλους. Είναι έμπειροι στην ανάγνωση της γλώσσας του σώματος και στην αναγνώριση φυσικών και συμπεριφοριστικών δεξιοτήτων που αποτελούν αξιόπιστους δείκτες επικείμενης επίθεσης. Η εμφανής ασφάλεια λέει σε έναν δυνητικό εισβολέα ότι ο στόχος προστατεύεται . Ενεργούν ως οπτική αποτροπή. Η κρυφή ασφάλεια δεν προσφέρει τέτοιες προφανείς συμβουλές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι που παρέχουν αυτήν την ασφάλεια είναι  εκπαιδευμένοι για να αναγνωρίζουν τους δείκτες προ-επίθεσης, χωρίς να αναγνωρίζονται ως μέρος μιας λεπτομέρειας ασφαλείας. Αυτό που χάνουν με οπτική αποτροπή, κερδίζουν με το  στοιχείο της έκπληξης. Και αυτή η έκπληξη είναι χρήσιμη μόνο αν τελικά  προσφέρει την γνώση για να μάθουν πότε μια επίθεση είναι επικείμενη. Τελικά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι και  να γνωρίζουμε  ότι ο κόσμος που πιστεύουμε ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για να τα καταφέρουμε είτε ως επαγγελματίες στην ασφάλεια είτε ως απλοί πολίτες τον ζούμε ήδη εδώ και πολύ καιρό.. Η αυτοπροστασία μας πρέπει να είναι δεδομένη Η αυξημένη μας προσοχή επίσης Η αντιπαρακολούθηση κομμάτι της καθημερινότητας μας Όχι με την έννοια του μανιακού αλλά με την έννοια του «κάθε μέρα γυρίζω καλά σπίτι μου» είτε από την δουλειά μου είτε από την ελεύθερη καθημερινότητα μου Προσέχω όταν πάω στο αυτοκίνητο μου ,όταν ψωνίζω ,όταν συνοδεύω οικογένεια η τον επίσημο μου Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και προσεκτικοί Ετοιμαζόμαστε για το χειρότερο και ευχόμαστε το καλύτερο. Άλλωστε: 'Εκπαίδευση είναι ό,τι επιβιώνει όταν όλα όσα έχουμε μάθει έχουν ξεχαστεί'

Πηγή: Security & Safety

Μία καλά σχεδιασμένη δολοφονία

Σε ανάλυση   σχετικά με ένα πιθανό νέο τρόπο λειτουργίας που χρησιμοποιήθηκαν από ορισμένους τρομοκράτες, αναφέρθηκε η πιθανότητα οι τρομοκρατικές ομάδες να αναπτύσσουν τώρα σκληρυνθέντα, επαγγελματικά στελέχη δολοφόνων, αντί να χρησιμοποιούν βομβιστές αυτοκτονίας ή να στρατολογούν μάρτυρες. Παρατηρήσαμε την ομοιότητα αυτής της τακτικής με τις τρομοκρατικές ομάδες της δεκαετίας του '70 και του '80, συμπεριλαμβανομένης της Φραγκοκρατίας (RAF). Απαντώντας σε διάφορα ερωτήματα που ελήφθησαν σχετικά με τις τακτικές που χρησιμοποίησε η RAF, αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε μια ανάλυση μιας δολοφονίας που πραγματοποίησε η RAF στη Γερμανία το 1989.

Στις 30 Νοεμβρίου 1989, στο Bad Homburg (ένα μικρό προάστιο της Φρανκφούρτης, Γερμανία), μια ομάδα εργολάβων της RAF πραγματοποίησε τη δολοφονία του Alfred Herrhausen, προέδρου της Deutsche Bank. Ο Herrhausen ήταν στο δρόμο του να δουλέψει και περίπου μισό μίλι από το σπίτι του, όταν πυροβόλησε μια αυτοσχέδια εκρηκτική συσκευή δίπλα στη θωρακισμένη λιμουζίνα της Mercedes Benz. Το όχημα του Herrhausen ήταν το δεύτερο σε μια γραμμή τριών συνοδηγών προστασίας οχημάτων. Μετά το πρώτο όχημα που έφερε μέλη της εκτελεστικής ομάδας προστασίας, πέρασε το κρυμμένο IED, ένα κρυφό μέλος της RAF πυροδότησε μία δέσμη υπέρυθρων ακτίνων που, όταν διαταράχθηκε από το limo του Herrhausen, πυροδότησε 50 λίτρα TNT, μέσω της πόρτας του Herrhausen στο όχημα, σκοτώνοντας τον και τραυματίζοντας τον οδηγό του.

Η προετοιμασία που πήγε σε αυτή την επίθεση είναι ένα παράδειγμα βιβλίου του χρόνου και της προσοχής που θα δώσουν οι αντίπαλοί μας στον προγραμματισμό αυτών των τύπων επιχειρήσεων. Το IED ήταν στην πραγματικότητα κρυμμένο μέσα στο σακίδιο ενός παιδιού και προσαρτήθηκε στη σχάρα αποσκευών ενός ποδηλάτου που ήταν σταθμευμένο στο δρόμο που οδηγούσε από τη βίλα του Herrhausen. Η RAF είχε σταθμεύσει το ποδήλατο εκεί για αρκετές εβδομάδες πριν από τη δολοφονία, προκαλώντας τους κατοίκους της περιοχής να μην παρατηρήσουν πλέον την παρουσία της μοτοσυκλέτας. Ο τόπος έκρηξης επιλέχθηκε προσεκτικά, καθώς βρισκόταν κοντά σε μια στάση σχολείου και στάσης λεωφορείου, η οποία ανάγκασε την κυκλοφορία οχημάτων να επιβραδυνθεί σε αυτό το σημείο. Λίγες μέρες πριν από την επίθεση, οι εργαζόμενοι της RAF, ντυμένοι ως οικοδόμοι, έσκαψαν ένα μικρό τείχος από το δρόμο σε ένα άλσος δέντρων και έβαλαν το καλώδιο ελέγχου για την υπέρυθρη δέσμη. Καταπληκτικά, αυτό το καλώδιο ανακαλύφθηκε πραγματικά από ένα πραγματικό συνεργείο κατασκευής και αφαιρέθηκε. Ανούσια, η ομάδα RAF επέστρεψε και έθαψε ένα νέο καλώδιο.

Την ημέρα της δολοφονίας, τουλάχιστον τρεις πράκτορες της RAF βρίσκονταν στο χώρο της επίθεσης. Δύο άνδρες, ντυμένοι με κοστούμια τζόγκινγκ (κοινή ενδυμασία σε αυτό το πάρκο εκείνη τη στιγμή της ημέρας), αναπτύχθηκαν ως επιστήμονες και πυροδότησαν τον άνθρωπο. Ο παρατηρητής περίμενε μέχρι το οδηγό όχημα να έχει καθαρίσει το ποδήλατο και στη συνέχεια να ραδιοφωνήσει τον δεύτερο χειριστή, ο οποίος πυροδότησε τη δέσμη υπέρυθρης ακτινοβολίας από το δάσος των δέντρων. Οι ομάδες επιτήρησης της RAF μέτρησαν τέλεια την απόσταση μεταξύ της δέσμης και του ποδηλάτου, έτσι ώστε το IED να βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το κάθισμα του Herrhausen στο όχημα, όταν ο μπροστινός προφυλακτήρας έσπασε τη δοκό. Η προκύπτουσα έκρηξη έριξε το όχημα δύο τόνων σε απόσταση άνω των 50 ποδιών πέρα ​​από το δρόμο, σκοτώνοντας τον Herrhausen, αλλά κανένας άλλος.

Στην έρευνα μετά την έκρηξη, οι Γερμανοί αστυνομικοί και αξιωματικοί πληροφοριών έμαθαν ότι πολλοί κάτοικοι της περιοχής είχαν παρατηρήσει 'ασυνήθιστη δραστηριότητα' γύρω από τον τόπο επίθεσης, αλλά απέτυχαν να αναφέρουν τίποτα. Αυτό το είδος εφησυχασμού είναι ακριβώς αυτό που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν οι τρομοκράτες και άλλες εγκληματικές ομάδες. Η διατήρηση του 'αριστερού προβλήματος' θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος οποιουδήποτε πραγματικού προγράμματος ασφαλείας, και αυτό ξεκινά με την εκπαίδευση του προσωπικού και των επαγγελματιών ασφαλείας στην ανίχνευση απειλών και την παροχή των αναγκαίων εργαλείων για την ακριβή καταγραφή και ανάλυση της ύποπτης συμπεριφοράς.

Μέσα στο μυαλό ενός επιθεωρητή της τρομοκρατίας

Το 2004, ενεργώντας σε άκρη από έναν ύποπτο που συνελήφθη πρόσφατα από τρομοκρατία, η πακιστανική αστυνομία εισέβαλε σε ασφαλτοστρωτήριο Al-Qa'ida στο Γκουτζαράτ του Πακιστάν. Μεταξύ των μεγάλων στοιχείων που συγκεντρώθηκαν στη σκηνή ήταν αρκετοί φορητοί υπολογιστές και 51 compact δίσκοι που περιείχαν λεπτομέρειες για πολλές επιχειρήσεις της Al-Qa'ida στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ανακάλυψη αυτού του θησαυρού των επιθεωρήσεων και των επιχειρησιακών σχεδίων ήταν ένα σοκ για τις κοινότητες πληροφοριών και επιβολής του νόμου. Ο κατάλογος στόχων ήταν εκτενής και περιελάμβανε το Prudential Plaza στο Newark, το New Jersey, τα κτίρια της έδρας της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον, το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, το Κέντρο Citicorp και αρκετούς εβραϊκούς στόχους στη Νέα Υόρκη. Ακόμα πιο περίεργο ήταν το γεγονός ότι μεγάλο μέρος αυτής της συλλογής πληροφοριών επιτήρησης και προ-επίθεσης είχε διεξαχθεί από ένα μόνο άτομο,

Αυτό προκαλεί την προφανή ερώτηση: Πώς ένας μοναχικός λειτουργός της Αλ Κάιντα κατάφερε να διεξάγει επιχειρήσεις επιτήρησης και προ-επίθεσης σε μια πόλη που μόλις είχε υποστεί τη μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία των ΗΠΑ; Μία πόλη που πολλοί υποθέτουν ότι ήταν "κουμπωμένες σφιχτά" μετά τις επιθέσεις;

Η απάντηση είναι απλή-επωφελήθηκε από τη νοοτροπία «Πύλες, όπλα και φρουρές» που υπήρχε εκείνη τη στιγμή, η οποία ήταν εντελώς εστιασμένη στην αντίδραση και την απωθήσουν τις επιθέσεις, αντί να προσπαθεί να τις εντοπίσει και να τις σταματήσει στα προπαρασκευαστικά στάδια.

Ο Dhiren Barot γεννήθηκε το 1971 στην Ινδία. Οι γονείς του μετακόμισαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1973 όπου παρακολούθησε το σχολείο και τελικά απέκτησε απασχόληση με την Air Malta ως πρακτορείο εισιτηρίων στο κεντρικό Λονδίνο. Μετά τη μετατροπή του στο Ισλάμ σε ηλικία 20 ετών, ταξίδεψε στο Πακιστάν το 1995 και έλαβε μέρος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στις ινδικές δυνάμεις στην περιοχή του Κασμίρ. Οι πρώτες του εμπειρίες τον ώθησαν να γράψει ένα βιβλίο, "Ο Στρατός της Madinah στο Κασμίρ", στο οποίο περιγράφει διάφορες τεχνικές για να βλάψει τους εχθρικούς στρατιώτες. Ένας κάτοχος βιβλιοπωλείο με το όνομα Moazzam Begg βοήθησε να δημοσιεύσει το βιβλίο. Ήταν μέσω του Begg ότι ο Μπαρότ είχε πιθανώς την πρώτη του επαφή με την Αλ Κάιντα, όπου τελικά ήρθε στην προσοχή του Khalid Sheikh Mohammed (KSM), του Διευθυντή Επιχειρήσεων της Al-Qa'ida. Το KSM παρείχε πρόσθετη κατάρτιση στον τομέα της επιτήρησης, των λειτουργιών συλλογής πληροφοριών πριν από την επίθεση, και την προμήθεια όπλων και εκρηκτικών. Ο Μπαρότ διακρίθηκε γρήγορα ως ένας εξαιρετικός επιτηρητής και σχεδιαστής επίθεσης και παρήγαγε ένα υπόμνημα 39 σελίδων σχετικά με τις τεχνικές επιτήρησης και τη χρήση των καθημερινών αντικειμένων στην κατασκευή αυτοσχέδιων εκρηκτικών συσκευών που μοιράζονταν σε όλη την Αλ Κάιντα.

μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ που διεξάγουν εκτεταμένες ενέργειες επιτήρησης εναντίον ευρέος φάσματος στόχων και στις δύο χώρες. Ήταν η δουλειά του εναντίον του κτιρίου Prudential στο Νιου Τζέρσεϋ, που έδειξε ακριβώς πόσο σχολαστικός και λεπτομερής προσανατολισμός είχε γίνει ο επιχειρησιακός σχεδιασμός του. Ένα μεγάλο μέρος της επιτήρησης του Μπαρότ διεξήχθη από ένα καφενείο με οπτική επαφή με το κτίριο Prudential. Πέρασε ώρες καθημερινά, μελετώντας την κίνηση των ποδιών και των οχημάτων μέσα και γύρω από το κτίριο. Σχεδίασε χάρτες του ιστότοπου, σημειώνοντας τοποθετήσεις CCTV, καθώς και σημειώσεις σχετικά με το προσωπικό ασφαλείας και τις διαδικασίες. (Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μακρές συνεδρίες του Barot στο καφενείο έρχονταν στην προσοχή των υπαλλήλων που εργάζονταν εκεί, ωστόσο, αυτό ήταν πολύ πριν από τις εκστρατείες μας "Βρες κάτι που λέω κάτι" ... έτσι οι ενέργειές του σημειώθηκαν μόνο κατά τη διάρκεια των επόμενων,Το 2000, ο Μπαρότ ταξίδεψε στις ΗΠΑ για μια φοιτητική βίζα, αν και δεν υπάρχει κανένα αρχείο για τον κάθε υποψήφιο σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Τα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια ο Μπαρότ θα ταξιδεύει μπροστά και πίσω

Η προσεκτική μελέτη του Barrot για το κτίριο Prudential έφερε μια πιθανή ευαισθησία στην προσοχή του: τα περισσότερα οχήματα που εισήλθαν στο υπόγειο γκαράζ επιθεωρήθηκαν, εκτός από τις λιμουζίνες που τράβηξαν, οι οποίες υποτίθεται ότι ήταν VIP που απαλλάσσονταν από έλεγχο οχήματος. Το σχέδιο επίθεσης της Barot ήταν απλό: να νοικιάσετε ή να κλέψετε αρκετές λιμουζίνες, να σπάσετε τα καθίσματα και να γεμίσετε τα οχήματα με εκρηκτικά. Υπολόγισε ότι μια λιμουζίνα θα ταιριάζει ευκολότερα κάτω από τις χαμηλές οροφές στάθμευσης γκαράζ, αλλά εξακολουθεί να φέρει αρκετά εκρηκτικά για να προκαλέσει μεγάλα θύματα και σημαντικές ζημιές στο κτίριο. Επιπλέον, στις επιχειρησιακές σημειώσεις του στην Αλ Κάιντα, ο Μπαρότ συνέστησε τη χρήση "βρώμικων βόμβων", δηλαδή την προσθήκη κάποιου είδους ραδιενεργού ουσίας στο VBIED. Αν αυτό δεν ήταν εφικτό, πρότεινε απλώς την προσθήκη δεξαμενών καυσίμων ή αερίου βαμμένων κίτρινων, υποδεικνύοντας δυνητικά επικίνδυνα υλικά. Ο Barot κατανοούσε την αμερικανική νοοτροπία: η ανακάλυψη μεταλλικών περιβλημάτων από ένα πιθανό δοχείο hazmat θα είχε δημιουργήσει άμεσο πανικό και πιθανώς θα έβαζε ολόκληρη την περιοχή σε αδιέξοδο ... ανεξάρτητα από το αν πράγματι ανακαλύφθηκε μια επικίνδυνη ουσία στο χώρο.

σημειώσεις  του Barot

Οι επιχειρήσεις επιτήρησης του Barot εναντίον του Citigroup Center παρέχουν επίσης μια εικόνα για τη νοοτροπία ενός ειδικού επιθεωρητή τρομοκρατών. Η τελική έκθεσή του ανερχόταν σε 35 σελίδες (συμπεριλαμβανομένων σχεδίων και σχεδίων) και υπογράμμισε τη βιωσιμότητα κάθε κτηρίου ως στόχο (βάσει των αναμενόμενων αριθμών ατυχημάτων). περιγραφές των χρησιμοποιούμενων δομικών υλικών · συνολικό ύψος και αριθμός ορόφων. και μια λεπτομερή ανάλυση των διαρθρωτικών χαρακτηριστικών όπως οι στήλες, οι ανοιχτοί χώροι, οι χώροι φόρτωσης και οι εισόδους / εξόδους. Όπως και με το κτίριο Prudential, επισημαίνει προσεκτικά τις θέσεις CCTV και άλλα χαρακτηριστικά ασφαλείας. Ο Barot ανέπτυξε επίσης έναν χάρτη περιοχής που σηματοδότησε πρώτες θέσεις ανταποκριτών, καθώς και αεροδρόμια, σήματα κυκλοφορίας και προτεινόμενες διαδρομές εξόδου μετά την επίθεση.

Ευτυχώς, τα σχέδια του Barot δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ καθώς συνελήφθη από τις βρετανικές αρχές τον Αύγουστο του 2004 και κατηγορήθηκαν για συνωμοσία για δολοφονία, συνωμοσία για χρήση όπλου μαζικής καταστροφής και κατοχή αναγνωριστικού υλικού σχετικού με το κτίριο Prudential στο New Jersey, Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα κεντρικά γραφεία της Παγκόσμιας Τράπεζας στο DC, το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και η Citigroup στη Νέα Υόρκη. Σήμερα εκτίει ποινή 30 ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αν και η σύλληψη του Μπαρότ προκάλεσε σίγουρα μια διακοπή του επιχειρησιακού σχεδιασμού της Αλ Κάιντα την εποχή εκείνη, αξίζει να σημειωθεί ότι τα σχέδια επιτήρησής του και τα επιχειρησιακά σημειώματα διανεμήθηκαν ευρέως σε όλη την Αλ Κάιντα και πιθανότατα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικό υλικό για μελλοντικό προγραμματισμό τρομοκρατίας κυττάρων.

Σημείωση: Έχει διεξαχθεί σημαντική συζήτηση σχετικά με το κατά πόσον ο Barot θα μπορούσε πράγματι να πραγματοποιήσει αυτά τα σχέδια. Κατά τη γνώμη μου, ο Barot δεν προσπαθούσε να αναλάβει τις ίδιες τις επιθέσεις, αλλά μάλλον να περάσει τη νοημοσύνη του σε μελλοντικές ομάδες επιθέσεων για τη χρήση τους. Ανεξαρτήτως, το αληθινό μάθημα εδώ είναι ότι κατάφερε με ατιμωρησία να συλλέξει αυτό το είδος ενεργητικής νοημοσύνης ενάντια στους στόχους υψηλής αξίας, γεγονός που θα πρέπει να υπενθυμίζει ότι οι αντίπαλοί μας παραμένουν δημιουργικοί και υπομονετικοί στις προετοιμασίες επίθεσης. Ευτυχώς, η επιδρομή σε ασφαλιστήριο του Al-Qa'ida το 2004 έφερε τον Μπαρότ στη δικαιοσύνη.

Πηγή: www.trapwire.com  Άρθρο που πραγματεύεται τον πραγματικό τρομοκρατικό επιχειρησιακό προγραμματισμό από τον διευθυντή του TRAPWIRE Michael Maness. (Το πρώτο άρθρο, σε μια επιχείρηση που διεξήγαγε η Φράξια Κόκκινος Στρατός στη Γερμανία, Ο Mike πέρασε δύο δεκαετίες ως ανώτερος υπάλληλος διαδικασιών και ο διευθυντής τομέα με την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και συμμετείχε στις έρευνες counterterror κυμαίνονται από Pan Am 103 έως 9/11. Η πραγματική εμπειρία του Mike, όπως και οι άλλοι που εργάζονται στο TrapWire, φέρνει μια μοναδική προοπτική στις αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες μας.