Τρίτη, 23 Μαρτίου 2021

 Η δημιουργία εικόνας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι σχεδόν επιστήμη πια Από τα φίλτρα που έχουμε στην διάθεση μας για την εξωτερική μας εμφάνιση μέχρι σκηνοθετημένες εικόνες για να δείξουμε αυτό που ίσως θα θέλαμε να είμαστε Έχουμε λοιπόν διαφόρους να αναρτούν φωτογραφίες ως φύλακες(πιο σπάνια ), συνοδοί, ειδικοί στα όπλα ,εκπαιδευτές σε διάφορα αντικείμενα μισθοφόροι κτλ Αρχικά έχει την πλακά του όλο αυτό αν το δεις ως μια αστεία ματαιοδοξία Έχει όμως και τις παγίδες του Μερικές σκέψεις μας ως προς το πώς τους ξεχωρίζουμε όλους αυτούς γιατί άλλο παίχτης του air soft άλλο ένοπλος σύνοδος σε εμπόλεμη ζώνη .άλλο κουστούμια σε απογευματινό περίπατο άλλο σύνοδος σε vip .Έχουμε και λέμε λοιπόν τι έχουμε ξεχωρίσει σε fake ενέργειες

Κάνουν selfies στον καθρέφτη με κάποια tactical εργαλεία δίπλα τους όπως κάποιο φακό η θήκη όπλου η μαχαίρι και γράφουν cool η στο γραφείο .

Ισχυρίζονται ότι εργάζονται με ατομικά συμβόλαια

Δημοσιεύουν φωτογραφίες του εαυτού τους και καλύπτουν πρόσωπα κάποιων δίπλα τους η μια εγκατάσταση λέγοντας ΔΟΥΛΕΥΩ...

Ως όνομα χρησιμοποιούν αγρίους η βαρύγδουπους τίτλους πχ Wolf

Δημοσιεύουν απίθανα αυτοκίνητα η τζετ η γιοτ αναφέροντας πχ άλλη μια μέρα στο γραφείο

Σπάνια είναι χαμογελαστοί αφού είναι σκληρά τυπάκια

Φοράνε διάφορα σήματα η τζόκεϊ με σήματα όπλων η ρούχα από εξειδικευμένες εταιρείες

Είναι μελή σε πολλές ομάδες στο fb και σχολιάζουν τα πάντα ως γνώστες κρυφών και μυστικών τεχνικών από τα βάθη της γης μοιράζοντας μαζί μας αμφιβόλου γνώσεις και σοφία

Σε κάποιο τοίχο του σπιτιού τους "τυχαία' θα δούμε κορνιζαρισμένα πολλά διπλώματα (εύκολα ….μια εκτύπωση είναι)

Φωτογραφίες με γνωστούς συνήθως καλλιτέχνες που γράφουν ο ΚΟΛΛΗΤΟΣ μου

Φωτογραφίες από αεροδρόμιο γράφοντας «πάλι φεύγω για δουλειά»

Μιλανε για εργασία σε εμπόλεμη ζώνη η διελεύσεις από πειρατικά στενά (αμφιβάλουμε αν έχουν δει πως είναι ένα διαβατήριο) και δίνουν και συμβουλές μάλιστα

Γράφουν για το πόσο κομάντο ήταν στο στρατό.

Αν κάποιος δεν συμφωνεί σε κάτι που σχολιάζουν αμέσως λένε «δεν ξέρεις δεν μπορείς να με καταλάβεις»

Αυτά έχουμε διαπιστώσει από την περιήγηση μας σε διάφορες ομάδες στον κόσμο του fb.

Κάποιοι ζουν σε ένα άλλο παράλληλο κόσμο. Βοηθάει και ο κλάδος σε αυτό καθώς έχει εργασιακό ενδιαφέρων και προσελκύει διάφορους.

Φυσικά και όλο αυτό αν μένει σε επίπεδο αστεϊσμού και παραμυθιού δεν πειράζει ,Δεν σταματά εκεί όμως δυστυχώς.

ΥΓ αναφερόμαστε κυρίως σε άντρες γιατί στις γυναίκες δεν έχει πέσει στην αντίληψη μας κάτι αντίστοιχο.

 

ΣΤΟΡΙΕΣ συνοδείας


19 Οκτωβρίου 2006.Η ομάδα ασφαλείας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τον μετέφερε αναίσθητο σε νοσοκομείο στην Άγκυρα μετά από πτώση του επιπέδου σακχάρου στο αίμα. Καθώς έφτασαν στο νοσοκομείο, ο οδηγός και οι σωματοφύλακες του κ. Ερντογάν πήδηξαν έξω από το αυτοκίνητο και έκλεισαν τις πόρτες δυνατά , ενεργοποιώντας το αυτόματο σύστημα κλειδώματος, (με το κλειδί του αυτοκινήτου να βρίσκεται στην μίζα )Καθώς ο πρωθυπουργός βρισκόταν αναίσθητος μέσα, φέρεται να αγωνίστηκαν για περίπου 10 λεπτά για να σπάσουν το παχύ παράθυρο του θωρακισμένου αυτοκινήτου, βοηθούμενοι από εργάτες σε ένα κοντινό εργοτάξιο που έφεραν βαριά εργαλεία και την πυροσβεστική που έφτασε στο σημείο . Η εφημερίδα Hurriyet το χαρακτήρισε «σκάνδαλο ασφαλείας», ενώ μια άλλη εφημερίδα, ο Sabah, ρώτησε: «Τι γίνεται αν ο πρωθυπουργός είχε καρδιακή προσβολή;»

 

Τι είναι η Διαταραχή Ύπνου λόγω Εργασίας σε Βάρδιες (SWSD);

Η SWSD είναι μια διαταραχή του ύπνου που επηρεάζει τους ανθρώπους που εργάζονται συχνά σε βάρδιες ή τη νύχτα. Περίπου το 20% του εργατικού δυναμικού στις χώρες του δυτικού κόσμου απασχολείται σε κάποια μορφή εργασίας σε βάρδιες. Τα ωράρια αυτά, που συνήθως είναι από τις 10.00 μ.μ. έως τις 06.00 π.μ., εναντιώνονται στο φυσικό κιρκάδιο ρυθμό ύπνου/εγρήγορσης του οργανισμού μας. Η SWSD συνίσταται σε ένα σταθερό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο της διακοπής του ύπνου, που προκαλεί δυσκολία στον ύπνο, όπως χρόνια αϋπνία ή υπερβολική υπνηλία. Ποια είναι τα συμπτώματα της Διαταραχής Ύπνου λόγω Εργασίας κατά Βάρδιες (SWSD);

Δεν είναι απαραίτητο ότι κάθε εργαζόμενος σε βάρδιες υποφέρει από SWSD. Παρόλ’ αυτά τα πιο κοινά συμπτώματα της SWSD είναι η δυσκολία στον ύπνο και η υπερβολική υπνηλία. Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με τη SWSD μπορεί να περιλαμβάνουν δυσκολία στη συγκέντρωση, πονοκεφάλους, κόπωση και έλλειψη ενέργειας.

Ωστόσο, αν είστε εργαζόμενος σε βάρδιες και αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε απ’ αυτά τα συμπτώματα, θα πρέπει να μιλήσετε με το γιατρό σας.


Ποιες είναι οι συνέπειες της Διαταραχής του Ύπνου λόγω Εργασίας σε Βάρδιες (SWSD) και ποιες οι μέθοδοι αντιμετώπισης;

Οι συνέπειες της SWSD περιλαμβάνουν:


• Αυξημένα αυτοκινητιστικά ατυχήματα


• Αυξημένα εργατικά ατυχήματα και μειωμένη απόδοση στην εργασία


• Αυξημένη αναρρωτική άδεια


• Αυξημένη ευερεθιστότητα ή προβλήματα διάθεσης,


Οι εργαζόμενοι σε βάρδιες πρέπει να είναι πρόθυμοι να έχουν τον ύπνο ως προτεραιότητα τους. Έτσι, οι παρεμβάσεις είναι κυρίως «συμπεριφορικές» και με έμφαση στους κανόνες υγιεινής του ύπνου, αλλά και φαρμακευτικές. http://enypnion.gr/

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2020

Οικοτρομοκρατία: Μία Εισαγωγή


Με τον όρο 'Οικοτρομοκρατία' (Ecoterrorism) ορίζεται η βίαιη δράση εναντίον ατόμων και ενεργειών τους με γνώμονα το συμφέρον του πλανήτη. Οι Οικοτρομοκράτες πιστεύουν ότι η σωτηρία της Γης είναι αλληλένδετη της καταστροφής του πολιτισμού του υπάρχοντος, σύμφωνα με την οπτική των οποίων αυτός θεωρείται αποκρουστικός. Για τον λόγο ότι ο Βιβλικός Θεός έδωσε στον άνθρωπο την κυριαρχία πάνω στην φύση, όπως αναφέρεται στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου Γένεσις (''Σας δίδω επίσης κυριότητα επί όλων των θηρίων της γης, επί όλων των πτηνών του ουρανού και επί όλων των ερπετών, που σύρονται εις την γην· εις όλας αυτάς τας ζώσας υπάρξεις δίδω επίσης ως τροφήν το χλωρόν χόρτον της γης'', 1:30), η πλειονότητα των οικοτρομοκρατών εναντιώνονται στον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό. Τείνουν προς τον παγανισμό, ο οποίος αποτίει τον δέοντα σεβασμό και λατρεία προς την φύση. Ο Dave Foreman, ιδρυτής της οργάνωσης 'Earth First!' θεωρεί ότι ''οι άνθρωποι είναι μια αρρώστια, ένας καρκίνος της φύσεως''. Για τους Οικοτρομοκράτες, η Βιομηχανική Επανάσταση του 18ου αιώνος στάθηκε το σημείο καμπής προς την άβυσσο. Η νέα τεχνολογία από κοινού με την διεστραμμένη επιστήμη προίκισαν στους ανθρώπους μία ειδική ικανότητα ώστε να καταπιέζουν και να ενεργούν με ασύδοτο τρόπο απέναντι στους φυσικούς πόρους. Σύμφωνα με τους Οικοτρομοκράτες, ο σύγχρονος άνθρωπος, πέραν ότι πολλαπλασιάζει ανεξέλεγκτα το είδος του, λεηλατεί, δηλητηριάζει και μολύνει τον πλανήτη και τελικά θα αποικοδομήσει τον πλανήτη Γη μετατρέποντάς τον σε μια πολυσύχναστη παραγκούπολη. Σύμφωνα με το Κίνημα 'Βαθιά Οικολογία' ('Deep Ecology'), η ζωή για τον ανθρώπινο πληθυσμό θα ήταν βιώσιμη εάν αυτός ανήρχετο στα 100 εκατομμύρια. Διαμέσου συστήματος συστηματικού ελέγχου των γεννήσεων, αυτός ο αριθμός μπορεί να επιτευχθεί εντός του αιώνος. Είναι ενδιαφέρον ότι πριν από την ανάπτυξη της γεωργίας, ο πληθυσμός της Γης πιθανόν δεν ξεπερνούσε τα πέντε ή δέκα εκατομμύρια ανθρώπους.

Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των Ηνωμένων Πολιτειών (FBI) ορίζει την οικοτρομοκρατία ως "την χρήση ή την απειλή χρήσης βίας εγκληματικής φύσης εναντίον αθώων θυμάτων ή περιουσίας από μία περιβαλλοντική-υποεθνική ομάδα για περιβαλλοντικούς-πολιτικούς λόγους ή με στόχο ακροατήριο πέρα από τον στόχο, συχνά συμβολικής φύσης''. Το FBI απέδωσε στους οικοτρομοκράτες περί τα 200 εκατομμύρια δολάρια σε υλικές ζημιές μεταξύ των ετών 2003-2008. Η πλειονότητα των κρατών στις ΗΠΑ έχουν θεσπίσει νόμους με στόχο την επιβολή κυρώσεων στην οικοτρομοκρατία.

Η 'οικοτρομοκρατία' δεν επινοήθηκε παρά την δεκαετία του 1960. Η ιστορία της οικοτρομοκρατίας προηγείται του όρου. Παρόλο δεν αναφερόταν 'οικοτρομοκρατία' εκείνη την εποχή, στην ιστορία υπήρξαν περιστατικά ανθρώπων που χρησιμοποίησαν τρομοκρατικές πρακτικές για την προστασία ή την υπεράσπιση του περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο έλαβε χώρα κατά τον πόλεμο των 'Demoiselles', ή 'Πόλεμος των κοριτσιών-παρθένων'. Ο πόλεμος των 'Demoiselles' ήταν μια σειρά εξεγέρσεων αγροτών ως απάντηση στους νέους δασικούς κώδικες που εφήρμοσε η γαλλική κυβέρνηση το 1827. Τον Μαϊο του 1829, ομάδες αγροτών ανδρών ντυμένοι με γυναικεία ρούχα τρομοκρατούσαν δασοφύλακες και όσους έκαιγαν ξυλάνθρακες, οι οποίοι ένιωθαν ότι είχαν αρπάξει καταχρηστικά την γη για να την εκμεταλλευτούν. Οι εξεγέρσεις συνεχίστηκαν για τέσσερα χρόνια μέχρι τον Μάιο του 1832.

Αυτή η συγκεκριμένη περίπτωση θεωρείται πράξη οικοτρομοκρατίας λόγω του γεγονότος ότι οι αγρότες χρησιμοποίησαν τακτικές παρόμοιες με τις σύγχρονες οικολογικές τρομοκρατικές ομάδες. Οι αγρότες του Ariege κάλυψαν την ταυτότητά τους και διέπραξαν τρομοκρατικές πράξεις. Στόχευαν συγκεκριμένα κυβερνητικούς αξιωματούχους που παραβίαζαν τα δικαιώματα του δάσους. Ωστόσο, αυτό το συμβάν θεωρείται προϊστορικό παρά πραγματική οικολογική τρομοκρατία λόγω του γεγονότος ότι οι αγρότες δεν ήταν περιβαλλοντιστές εκ πεποιθήσεως. Οι αγρότες δεσμεύτηκαν για την προστασία του περιβάλλοντος επειδή ένιωθαν ότι είχαν το δίκιο με το μέρος τους, καθότι ήταν η κύρια πηγή εισοδήματος και τρόπος ζωής για ολόκληρες γενιές.

Περιπτώσεις προ-οικοτρομοκρατίας μπορούν επίσης να βρεθούν στην εποχή της αποικιοκρατίας και της ακμής του ιμπεριαλισμού. Οι ιθαγενείς και οι αυτόχθονες άνθρωποι δεν είχαν την ίδια άποψη για την γη με την αντίληψη για την ιδιοκτησία που είχαν οι Ευρωπαίοι. Όταν οι Ευρωπαίοι αποίκισαν ξένα εδάφη πίστευαν ότι οι ιθαγενείς δεν χρησιμοποιούσαν την γη σωστά (οικονομικός εξορθολογισμός). Η γη ήταν κάτι που επρόκειτο να αξιοποιηθεί. Πολλές φορές οι ντόπιοι οδηγούνταν σε πόλεμο για να προστατεύσουν τη γη τους. Με παρόμοιο τρόπο οι σύγχρονοι περιβαλλοντιστές αγωνίζονται για να προστατεύσουν την γη από τις μεγάλες εταιρείες που στοχεύουν στην αποψίλωση της γης για την κατασκευή εργοστασίων. Χαρακτηριστική περίπτωση των Ευρωπαίων που παραβίαζαν τα δικαιώματα των ιθαγενών αποτελεί η αποικιακή διοίκηση της Αλγερίας. Όταν οι Γάλλοι αποίκισαν την Αλγερία, υφάρπαξαν την γη από τους ντόπιους επειδή πίστευαν ότι δεν την χρησιμοποιούσαν σωστά, με το πρόσχημα ότι ο νομαδικός τρόπος ζωής βλάπτει το περιβάλλον για να δικαιολογήσει τον σφετερισμό της γης. Οι ιθαγενείς της Αλγερίας ενεπλάκησαν σε μάχες για να προσπαθήσουν να διατηρήσουν τη γη και τον τρόπο ζωής τους.

Η οικο-τρομοκρατία ορίζεται συχνά ως η χρήση βίας που πραγματοποιείται για την περαιτέρω αλλαγή της περιβαλλοντικής πολιτικής. Οι Οικοτρομοκράτες είναι πρόθυμοι να προκαλέσουν συναισθηματική και σωματική αγωνία στα θύματά τους, εάν πιστεύουν ότι αυτό θα προωθήσει τους περιβαλλοντικούς τους στόχους. Αυτή η πιο ριζοσπαστική εκδοχή της περιβαλλοντικής δράσεως είναι παράνομη, εν συγκρίσει προς τον πιο μέτριο πρόδρομο του οικολογικού ακτιβισμού που δεν είναι παράνομος και μπορεί να χαρακτηριστεί ως μορφή πολιτικής ανυπακοής και χρησιμοποιούν καθιστικές διαμαρτυρίες και άλλες αστικές ενέργειες για να επηρεάσουν την περιβαλλοντική αλλαγή. Η οικοτρομοκρατία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει σαμποτάζ στο όνομα του περιβάλλοντος, το οποίο είναι παράνομο, καθώς περιλαμβάνει εγκλήματα κατά της περιουσίας που θα μπορούσαν να προξενήσουν βλάβη στον άνθρωπο. Ο ορισμός του FBI για την τρομοκρατία περιλαμβάνει πράξεις βίας εναντίον περιουσιακών στοιχείων, οι οποίες κάνουν τις περισσότερες πράξεις σαμποτάζ να εμπίπτουν στη σφαίρα της εσωτερικής τρομοκρατίας. Το σαμποτάζ περιλαμβάνει καταστροφή ή απειλή που αφορά την καταστροφή περιουσίας και σε αυτήν την περίπτωση είναι επίσης γνωστό ως 'Monkeywrenching' ή 'Ecotage'. Πολλές πράξεις σαμποτάζ συνεπάγονται την καταστροφή εξοπλισμού και μη επανδρωμένων εγκαταστάσεων με την μέθοδο του εμπρησμού.



Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:












Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

Τι συμβαίνει στο μυαλό ενός δολοφόνου

 Πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος τις στιγμές της αφαίρεσης μιας ανθρώπινης ζωής.

Το κακό δεν είναι εύκολο να γίνει. Αλλά δεν θέλει και πολύ για να γίνει. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Social Cognitive and Affective Neuroscience, ανέλυσε, περιέγραψε και εξήγησε το πώς λειτουργεί ένας φυσιολογικός ανθρώπινος εγκέφαλος σε μια πράξη δολοφονίας. Εκούσιας, ακούσιας, εν θερμώ ή εν ψυχρώ και αδίστακτης. Τα συμπεράσματά της είναι κάτι περισσότερο από χρήσιμα. Θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κανείς και ως διαπιστώσεις «ζωής ή θανάτου».

Ο νευρώνες του κακού υπάρχουν μέσα σε κάθε ανθρώπινο μυαλό
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει φτιαχτεί με έναν κώδικα συμπόνιας, ενοχής και ενσυναίσθησης του πόνου που μπορεί να προκαλέσει διαπράττοντας ένα έγκλημα.

Και ενώ το γιατί κάποιοι ψυχοπαθείς γίνονται φονιάδες έχει ήδη διερευνηθεί και καθοριστεί από την επιστήμη (κυρίως, εξαιτίας της έλλειψης φαιάς ουσίας στον πρόσθιο προμετωπιαίο φλοιό και στις κροταφικές περιοχές, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Archives of General Psychiatry»), εντούτοις, για τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους που σκοτώνουν τη γυναίκα τους, τα παιδιά τους ή τον πρώτο τυχαίο που βρέθηκε στο δρόμο τους, τα πράγματα είναι πολύπλοκα.

Για να μελετήσει τον τρόπο που ένας φυσιολογικός εγκέφαλος αντιδρά όταν βρεθεί σε κατάσταση φόνου, ο ψυχολόγος Pascal Molenberghs του Πανεπιστημίου Monash στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, προσέλαβε 48 άτομα και τους ζήτησε να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου τους, την ώρα που παρακολουθούσαν τρία διαφορετικά σενάρια φόνων σε βίντεο.

> Στο πρώτο βίντεο, ένας στρατιώτης πυροβολούσε από κοντινή απόσταση έναν άλλο στρατιώτη - εχθρό.

> Στο επόμενο βίντεο, ο στρατιώτης σκότωνε έναν πολίτη.


> Και στο τελευταίο βίντεο, ένας στρατιώτης πυροβολεί εναντίον κάποιου, αλλά δεν τον πετυχαίνει.

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι μετέχοντες στο πείραμα έβλεπαν τη σκηνή από την πλευρά του σκοπευτή και στο τέλος τους τέθηκε το ερώτημα: «Ποιον στρατιώτη θα επιλέγατε;», βαθμολογώντας σε μια κλίμακα από το 1 έως το 7 πόσο ένοχοι αισθάνθηκαν σε κάθε σενάριο ξεχωριστά.



Φόνος εκ προμελέτης: οι νευρώνες στα «κόκκινα»
Ο Molenberghs ξεκίνησε να διαβάζει τα αποτελέσματα που έδειχναν οι αξονικές. Πρώτα τσέκαρε τις δραστηριότητες από την πρόσθια περιοχή του εγκεφάλου, η οποία σχετίζεται με την ηθική ευαισθησία και την άμεση κρίση ενός ανθρώπου σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Παραδίπλα, οι κοντινοί κόμβοι των κροταφοβρεγματικών λοβών αποκαλύπτουν την εγκεφαλική κατάσταση κατά τη διάρκεια μιας πολύ κακής πράξης (αν πυροβολήσεις κάποιον προσχεδιασμένα οι νευρώνες θα είναι στα «κόκκινα», αντίθετα με την περίπτωση που πέσει πάνω στο αυτοκίνητό σου ένας μεθυσμένος).

Μια ακόμη περιοχή του εγκεφάλου, γνωστή ως ατρακτοειδής έλικα ήταν επίσης πιο δραστήρια όταν τα βίντεο έδειχναν πυροβολισμό και θάνατο αμάχων, γεγονός που καταδεικνύει την ύπαρξη σοβαρών ενοχικών κωλυμάτων στους περισσότερους ανθρώπους απέναντι σε μια διάπραξη φόνου αθώων πολιτών. Αλλά όταν οι συμμετέχοντες σκότωναν στρατιώτες, υπήρχε μεγαλύτερη δραστηριότητα σε μια περιοχή που ονομάζεται γλωσσική έλικα - είναι η περιοχή του εγκεφάλου που έχει την ιδιότητα να δικαιολογεί μια εν ψυχρώ εκτέλεση ενός επικείμενου εχθρού.

Το χάπι κατά του φόνου
Οι στρατιώτες και οι ψυχοπαθείς είναι, φυσικά, δύο διαφορετικές συναισθηματικές κατηγορίες δολοφόνων. Η έρευνα, όμως, απέδειξε ότι μεταξύ των ανθρώπων που σκοτώνουν νόμιμα και εκείνων που σκοτώνουν χωρίς... άδεια, εμπλέκονται οι ίδιες περιοχές του εγκεφάλου, ακόμα και αν λειτουργούν με διαφορετικούς τρόπους. Επόμενη επιδίωξη των επιστημόνων είναι να ελέγξουν με φαρμακευτικό τρόπο αυτές τις συγκεκριμένες εγκεφαλικές εξάρσεις. Και πιστεύουν ότι σύντομα θα έρθει εκείνη η μέρα, που αν και θα θέλεις μετά μανίας να κόψεις το λαιμό όλων όσων ταλαιπωρούν τη ζωή σου, θα το ξανασκεφτείς ήρεμα και θα δώσεις τόπο στην οργή, απλώς καταπίνοντας ένα χαπάκι.

ΠΗΓΗ https://gr.askmen.com/

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2020

Ο κίνδυνος βλάβης για το προσωπικό ασφαλείας: Ποια είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα του σήμερα;

Οι επαγγελματίες υγείας και ασφάλειας προσφέρουν τακτικές υπενθυμίσεις ότι τα δεδομένα ασφάλειας μιας εταιρείας είναι η καλύτερη πηγή πληροφοριών για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων ασφάλειας. Με τη διεξαγωγή διεξοδικών ερευνών συμβάντων και τη συλλογή και ανάλυση δεδομένων τραυματισμού των εργαζομένων - για το γιατί, πότε και πώς τραυματίζονται - μια εταιρεία μπορεί να εντοπίσει ελέγχους, εκπαίδευση και άλλες ευκαιρίες για να μειώσει την πιθανότητα μελλοντικών τραυματισμών και ανεπιθύμητων συμβάντων για την υγεία. Ενώ τα εξωτερικά δεδομένα δεν είναι τόσο πολύτιμα, μπορούν επίσης να παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες. Η γνώση σε επίπεδο βιομηχανίας σχετικά με τη συχνότητα των συμβάντων ασφαλείας μπορεί να συμβάλει στην ενσωμάτωση των προσπαθειών ασφαλείας κάποιου. Μπορεί επίσης να προτείνει τομείς που χρειάζονται πρόσθετη έμφαση. Αυτό το άρθρο εξάγει πληροφορίες από πρόσφατες παγκόσμιες στατιστικές και επιστημονική έρευνα σχετικά με συμβάντα υγείας και ασφάλειας που επηρεάζουν ιδιωτικούς αξιωματικούς ασφαλείας.

Στο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία του 2017 στη Σιγκαπούρη, εκτιμήσεις που δημοσιεύθηκαν από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας έθεσαν το συνολικό κόστος ασθενειών, τραυματισμών και θανάτων στο 3,94 τοις εκατό του παγκόσμιου ΑΕΠ, ή 2,99 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σε παγκόσμιο επίπεδο, 2,78 εκατομμύρια εργαζόμενοι πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα επαγγελματικών τραυματισμών και ασθενειών, δήλωσε η ομάδα.

Η εργασία ασφαλείας είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, δείχνουν τα δεδομένα. Σε ορισμένες χώρες, για παράδειγμα, σχεδόν δύο ιδιωτικοί αξιωματικοί ασφαλείας σκοτώνονται σε υπηρεσία για κάθε θάνατο αστυνομικού. Κατά μέσο όρο, οι αξιωματικοί ασφαλείας υποφέρουν από τραυματισμούς πάνω από το διπλάσιο του ποσοστού του μέσου εργαζομένου.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, το συγκεκριμένο ποσοστό επίπτωσης για τραυματισμούς σε φρουρούς ασφαλείας ποικίλλει σημαντικά - και μπορεί να είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Οι περίπλοκες συγκρίσεις είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει παγκόσμιο πρότυπο για τον υπολογισμό τέτοιων τιμών. Στις ΗΠΑ, το ετήσιο ποσοστό μη θανατηφόρου τραυματισμού για αξιωματικούς ασφαλείας ήταν 14 ανά 1.000 εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης το 2017. Για τους εργαζόμενους σε υπηρεσίες θωρακισμένων αυτοκινήτων ήταν υψηλότερο, 36 ανά 1.000 υπαλλήλους. Το ποσοστό των περιπτώσεων που απαιτούσαν ημέρες μακριά από την εργασία ή τους περιορισμούς εργασίας ήταν 9 για κάθε 1.000 εργαζόμενους στον τομέα της ασφάλειας. 28 ανά 1.000 υπαλλήλους θωρακισμένων αυτοκινήτων.

Οι τραυματισμοί κατά τη διάρκεια της δουλειάς είναι ακριβώς ανθρώπινοι. Αποτελούν επίσης σημαντικό οικονομικό - καθώς και λειτουργικό - βάρος για τις εταιρείες ασφαλείας. Ο κίνδυνος είναι αναπόφευκτο γεγονός των αναθέσεων ασφαλείας, αλλά οι κορυφαίες εταιρείες ασφαλείας δείχνουν ότι είναι δυνατόν να ελαχιστοποιηθούν τόσο τα προσωπικά όσο και τα επιχειρηματικά κόστη των τραυματισμών στο χώρο εργασίας.

Η εταιρεία μέλος της International Security Ligue G4S, για παράδειγμα, έχει έναν δηλωμένο στόχο ασφάλειας και υγείας στο χώρο εργασίας «μηδενική βλάβη». Το 2017, το ζήτημα της υγείας και της ασφάλειας ήταν το επίκεντρο της Επιτροπής Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της εταιρείας, η οποία επέβλεψε μια πρωτοβουλία για την ανανέωση της εκπαίδευσης για την υγεία και την ασφάλεια για τους υπαλλήλους πρώτης γραμμής και την εκ νέου έκδοση μιας απλοποιημένης πολιτικής για τα πυροβόλα όπλα. «Έχοντας εφαρμόσει τις απαραίτητες διαδικασίες τα τελευταία χρόνια, έχουμε δει μια πολύ σημαντική μείωση του αριθμού των σοβαρών περιστατικών», σύμφωνα με την έκθεση κοινωνικής ευθύνης της εταιρείας.

Κατά τη διάρκεια του 2018, η G4S αναφέρει ότι το ποσοστό εμφάνισης τραυματισμών που χάθηκε στον Όμιλο ήταν 6,6 ανά 1.000 υπαλλήλους, σε σύγκριση με το ποσοστό 6,7 το 2017. Οι θάνατοι που σχετίζονται με την εργασία μειώθηκαν επίσης το 2018 και τώρα είναι το μισό από αυτό που ήταν ιστορικά.

Ο μετριασμός της βίας που σχετίζεται με επιθέσεις στην επιχείρηση Cash Solutions παραμένει ένας σημαντικός τομέας ενδιαφέροντος για το G4S. «Οι πρωτοβουλίες που ανέλαβαν η G4S και άλλοι φορείς στη Νότια Αφρική, σε συνεργασία με υπηρεσίες επιβολής του νόμου, άρχισαν να έχουν θετικό αντίκτυπο το δεύτερο εξάμηνο του 2018 και αυτό παραμένει προτεραιότητα για το 2019.»

Η εταιρεία σημείωσε επίσης πρόοδο στον τομέα της οδικής ασφάλειας. «Οι θάνατοι από την οδική κυκλοφορία μειώθηκαν κατά 67% από το 2013 όταν ξεκινήσαμε για πρώτη φορά το πρόγραμμα βελτίωσης», ανέφερε. Πρόσφατα, για να βελτιώσει περαιτέρω την ασφάλεια των οδηγών, η G4S παρουσίασε νέα ρούχα υψηλής ορατότητας για τους μοτοσυκλετιστές της στην Ταϊλάνδη και ζώνες ασφαλείας με έντονα χρώματα στο Χονγκ Κονγκ, οι οποίες επιτρέπουν έναν εύκολο οπτικό έλεγχο. Οι στολές ασφαλείας μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη τραυματισμών και με άλλους τρόπους. Για παράδειγμα, υπάρχουν νέες επιλογές στα ρούχα ανθεκτικά στις κάθετες αστυνομικές δυνάμεις για την προστασία τους από τραυματισμένα τραύματα κατά τη διάρκεια φυσικών αντιπαραθέσεων.

Αιτίες
 Η βία είναι η κύρια αιτία θανάτων κατά την εργασία, αλλά η πτώση αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μερίδιο τραυματισμών σε ιδιωτικούς αξιωματικούς ασφαλείας, συνήθως στο 30% έως 40% των τραυματισμών, σύμφωνα με ανάλυση επίσημων δεδομένων από πολλαπλά χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Νότιας Αφρικής και των ΗΠΑ. Ήταν επίσης το συμπέρασμα πολλαπλών ακαδημαϊκών μελετών για τραυματισμούς εργαζομένων στον τομέα της ασφάλειας.

Σε μια μελέτη, για παράδειγμα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πτώσεις αντιπροσώπευαν το 36% των τραυματισμών σε ιδιωτικούς αξιωματικούς ασφαλείας. «Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εκπαίδευσης για την πρόληψη των τραυματισμών και της κατάρτισης για την ασφάλεια των εργαζομένων για την ιδιωτική επιβολή του νόμου για την πρόληψη πτώσης, καθώς και για την ασφάλεια των μηχανοκίνητων οχημάτων», κατέληξε η μελέτη («Εργαζόμενοι που ανέφεραν τραυματισμούς μεταξύ προσωπικού ασφαλείας και επιβολής του νόμου στο ιδιωτικό έναντι δημόσιους τομείς, "Επιδημιολογία τραυματισμού, 2018).

Αυτό συμπίπτει με την εμπειρία του μέλους της Ligue, Allied Universal. «Τα ταξίδια και οι πτώσεις είναι το νούμερο ένα ζήτημα ασφάλειας. Και για οποιαδήποτε οργάνωση μεγέθους, τα ατυχήματα οχημάτων είναι ένα ζήτημα », εξήγησε ο Brent O'Bryan, Αντιπρόεδρος της Allied Universal, Εκπαίδευση & Οργανωτική Αποτελεσματικότητα. «Συνεργαζόμαστε στενά με ειδικούς σε θέματα για την εστίαση της εκπαίδευσης, επειδή πολλά εξαρτώνται από το περιβάλλον και την κάθετη αγορά. Στη βιομηχανία υγειονομικής περίθαλψης, για παράδειγμα, υπάρχουν ζητήματα ασφάλειας με επιθέσεις σε χώρους έκτακτης ανάγκης. Είχαμε αξιωματικούς που έχουν φτύνουν, τρυπήσουν και άρπαξαν. "

Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η πιο κοινή πηγή τραυματισμών σε αξιωματικούς ασφαλείας είναι, γενικά:
ολίσθηση, ταξίδια και πτώσεις.
επιθέσεις;
επαφή με αντικείμενα / ζώα •
ατυχήματα μεταφοράς
υπερβολική προσπάθεια και
έκθεση σε επιβλαβείς ουσίες ή περιβάλλον.
Σε μια μελέτη, της ιδιωτικής ασφάλειας στη Νότια Αφρική, ανακαλύφθηκε σε συνεντεύξεις με αξιωματικούς ασφαλείας ότι οι συνθήκες εργασίας, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν ακατάλληλο ή σπασμένο εξοπλισμό, είναι ένα κοινό γεγονός που οδηγεί σε τραυματισμό κατά την εργασία στο ιδιωτικό περιβάλλον ασφαλείας. «Είναι προφανές από τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης ότι οι δυσμενείς συνθήκες εργασίας, όπως οι επιφάνειες και οι κατασκευές, οδηγούν σε καταστάσεις που ευνοούν την πρόκληση τραυματισμών», κατέληξε η έκθεση («Μηχανισμοί πρόληψης για την ελαχιστοποίηση των τραυματισμών σε ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας: αξιωματικοί ασφαλείας σε ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας, "van Rooyen, Πανεπιστήμιο της Νότιας Αφρικής, Δεκέμβριος 2017).

Μία επίπτωση είναι η ανάγκη των εποπτικών αρχών να επισκέπτονται περιοδικά αξιωματικούς επί τόπου και να ρωτούν συχνά τους αξιωματικούς ασφαλείας σχετικά με την ασφάλεια των συνθηκών εργασίας σε τοποθεσίες πελατών. Άλλες κατηγορίες μετριασμού που διαμορφώθηκαν από τους συμμετέχοντες στην ομάδα εστίασης περιελάμβαναν: αύξηση πληροφοριών, εκπαίδευση και συμμετοχή των εργαζομένων.

Ένας φύλακας ασφαλείας, όταν ρωτήθηκε τι θα μπορούσε να κάνει η εταιρεία του για να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο τραυματισμού, είπε ότι οι αξιολογήσεις του ιστότοπου είναι κρίσιμες. «Πρέπει να αξιολογήσουν την περιοχή όπου εργάζεται ο φύλακας», είπε. «Αφού αξιολογήσουν τον τόπο, μπορούν να εντοπίσουν τον κίνδυνο / κίνδυνο για να γνωρίζουν ποια περιοχή είναι επικίνδυνη για τον φρουρό.» Ένας άλλος αξιωματικός ανέφερε τη σημασία της εκπαίδευσης για συγκεκριμένους ιστότοπους «Εργάζεστε [κάπου] και, μέσα σε ένα μήνα ή δύο εβδομάδες, σας αλλάζουν σε άλλη περιοχή. Εάν δεν είστε εξοικειωμένοι με αυτήν την περιοχή ... αυτό [είναι όταν βρίσκετε φρουρούς] τραυματίζονται. "

Η σαφής ανακοίνωση των προσδοκιών είναι ένας σημαντικός πρόδρομος για την πρόληψη των τραυματισμών, σημείωσε η μελέτη, η οποία ξεκινά με ένα ισχυρό εκπαιδευτικό πρόγραμμα. «Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ομόφωνα ότι η επαγωγική εκπαίδευση θα πρέπει να είναι πιο εμπεριστατωμένη και να επικεντρώνεται σε πρακτικά ζητήματα παρά να βασίζεται στη θεωρία», κατέληξε η μελέτη. «Είναι προφανές ότι η αποτελεσματική κατάρτιση των εργαζομένων είναι απαραίτητη για να παρακινήσει τους υπαλλήλους να ακολουθήσουν ασφαλείς πρακτικές εργασίας».

Όταν συμβεί
Μια εξέταση του πότε συμβαίνουν τραυματισμοί κατά την εργασία δείχνει ότι οι αξιωματικοί ασφαλείας ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο τη νύχτα. Η ανάλυση δεδομένων υποδηλώνει ότι το 42% όλων των αξιωματικών ασφαλείας που υποφέρουν από επαγγελματικούς τραυματισμούς τραυματίζονται μεταξύ των ωρών από τις 20:00 έως τις 08:00, παρόλο που πολύ λιγότεροι αξιωματικοί ασφαλείας είναι σε υπηρεσία κατά τη διάρκεια αυτών των ωρών. Τα δεδομένα ευθυγραμμίζονται με πρόσφατες στοχευμένες μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις της βάρδιας και της νυχτερινής εργασίας στους τραυματισμούς στο χώρο εργασίας. Μία μελέτη, η οποία εξέτασε δεδομένα για 30.000 Καναδούς εργαζόμενους, διαπίστωσε ότι οι εργαζόμενοι που εργάζονται νύχτες ή περιστρεφόμενες βάρδιες είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν επαγγελματικό τραυματισμό από τους εργαζόμενους κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Ωστόσο, τα δεδομένα δεν δείχνουν ένα σημαντικό μοτίβο σχετικά με το σημείο κατά τη διάρκεια μιας βάρδιας που τραυματίζονται οι αξιωματικοί ασφαλείας. Με άλλα λόγια, ορισμένα στοιχεία φαίνεται να υποδηλώνουν ότι οι αξιωματικοί είναι εξίσου πιθανό να υποστούν τραυματισμούς κατά τη διάρκεια των πρώτων ωρών της βάρδιας τους, όπως και μετά την εργασία τους για περισσότερες από τέσσερις ώρες.

Η ανάλυση δεδομένων δείχνει επίσης μια ομοιόμορφη κατανομή των τραυματισμών σε ημέρες της εβδομάδας. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί (και ίσως δεν προκαλεί έκπληξη), ότι οι αξιωματικοί ασφαλείας αναφέρουν τραυματισμούς την εβδομάδα εργασίας τη Δευτέρα και λιγότερο την Παρασκευή. Αυτό ακολουθεί ευρύτερα δεδομένα για τραυματισμούς στο χώρο εργασίας, τα οποία μπορεί να αποδοθούν σε εργαζόμενους που ισχυρίζονται ότι ένας τραυματισμός που υπέστη το Σαββατοκύριακο συνέβη στη δουλειά τη Δευτέρα.

Θάνατοι
Το ποσοστό των θανατηφόρων τραυματισμών στο χώρο εργασίας στους φρουρούς ασφαλείας είναι υπερδιπλάσιο από αυτό των εργαζομένων γενικά. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι περισσότεροι θανατηφόροι τραυματισμοί στην εργασία των αξιωματικών ασφαλείας είναι αποτέλεσμα επιθέσεων ή άλλων βίαιων πράξεων. Τα μεταφορικά περιστατικά είναι δεύτερο.

Αν και οι επιθέσεις και άλλες βίαιες πράξεις είναι η πηγή θανάτων σε μια μεγάλη πλειονότητα περιπτώσεων, αξίζει να σημειωθεί ότι οι φρουροί ασφαλείας μπορούν να σκοτωθούν σε καθήκοντα από πολλές αιτίες. Δεδομένα από διάφορες χώρες δείχνουν ότι έως και το 10 τοις εκατό των θανάτων του φύλακα οφείλονται σε έκθεση σε επιβλαβείς ουσίες ή περιβάλλοντα.

Σε μια τέτοια περίπτωση, ένας αξιωματικός ασφαλείας που παρέχει υπηρεσίες σε μια εκκλησία πέθανε από δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα. Αξιωματούχοι της εκκλησίας - επειδή οι προηγούμενες γεννήτριες είχαν κλαπεί - τοποθέτησαν δύο μονάδες σε ένα δωμάτιο στον δεύτερο όροφο χωρίς κατάλληλο εξαερισμό για να παρέχουν ηλεκτρική ενέργεια κατά τη διάρκεια των υπηρεσιών. Όταν ο αξιωματικός πήγε στον δεύτερο όροφο ως μέρος των ελέγχων ασφαλείας του, κατέρρευσε και αργότερα πέθανε.

Η ασφάλεια των υπαλλήλων διατρέχει επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο σε δυναμικά περιβάλλοντα, όπως εργοτάξια. Σε μια άλλη έρευνα θανάτου, ένας φρουρός ασφαλείας που περιπολούσε μια κατασκευή κατοικιών υπό κατασκευή σταθμεύει το όχημά του σε έναν βρώμικο ώμο του δρόμου πρόσβασης του ιστότοπου. Το έδαφος έδωσε τη θέση του καθώς βγαίνει από το όχημα, αναγκάζοντας το φορτηγό να γλιστρήσει προς τα κάτω και να καρφώσει τον αξιωματικό μεταξύ του φορτηγού του και ενός λίθου, να τον σκοτώσει.

Η επίσημη έρευνα τόνισε τη σημασία της μείωσης των κινδύνων που προκύπτουν για την προστασία των εργαζομένων κατά τη διάρκεια ενός κατασκευαστικού έργου. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αξιωματικός μπορεί να είχε αποφευχθεί εάν οι εργαζόμενοι ακολούθησαν βέλτιστες πρακτικές όπως: οδοφράγματα ή / και χρήση προειδοποιητικής ταινίας για να επισημάνουν επικίνδυνες περιοχές και να αποτρέψουν την είσοδο ατόμων και οχημάτων σε αυτές τις περιοχές. τακτική επιθεώρηση τοποθεσιών για αστάθεια εδάφους • και διεξαγωγή τακτικών επιθεωρήσεων ασφάλειας στο χώρο εργασίας για κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από μεταβαλλόμενες συνθήκες (καιρικές συνθήκες, εδαφολογικές συνθήκες, κατασκευαστική δραστηριότητα και ούτω καθεξής). Οι επόπτες ασφαλείας πρέπει να συνεργάζονται με το προσωπικό ασφάλειας της τοποθεσίας για να διασφαλίζουν ότι το περιβάλλον γίνεται όσο το δυνατόν ασφαλέστερο για το προσωπικό που πρέπει να περιπολεί τον χώρο μετά από ώρες.

Μακροπρόθεσμη υγεία
Το 2018, τα δεδομένα που κυκλοφόρησαν από το Γραφείο Εθνικών Στατιστικών στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν εντυπωσιακά. Ανέφερε ότι ο μέσος φρουρός ασφαλείας πεθαίνει στην ηλικία των 62, όταν το μέσο προσδόκιμο ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι 79,2 έτη για τους άνδρες και 82,9 έτη για τις γυναίκες. Από τους 1.687 θανάτους φύλακα που εξετάστηκαν στη μελέτη, οι μισοί προκλήθηκαν από καρδιακές παθήσεις και το ένα τέταρτο ήταν από πνευμονική νόσο.

Απαντώντας στα αποτελέσματα, η ομάδα συνδικαλιστικών οργανώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου που είχε ξεκινήσει το αίτημα για δεδομένα δήλωσε ότι έδειξε ότι το προσωπικό ασφαλείας χρειάζεται πρόσθετη υποστήριξη για την αντιμετώπιση του άγχους, ειδικά επειδή οι αξιωματικοί ασφαλείας συχνά ανταποκρίνονται πρώτα σε τραυματικά γεγονότα. Ωστόσο, δεν είναι μόνο βοήθεια μετά το συμβάν που οι εταιρείες ασφαλείας πρέπει να παρέχουν στο προσωπικό ασφαλείας. Οι αξιωματικοί μπορεί επίσης να χρειάζονται βοήθεια για τη διαχείριση του ημερήσιου στρες που υποφέρουν.

Σε μια μελέτη αξιωματικών ασφαλείας στο Lucknow της Ινδίας, οι ερευνητές βρήκαν υψηλά επίπεδα άγχους, ειδικά μεταξύ των γυναικών φύλακες. «Από τα ευρήματα της μελέτης μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το επάγγελμα του φύλακα ασφαλείας είναι πολύ δύσκολο.» Οι φρουροί ασφαλείας πάσχουν από υψηλό στρες, ειδικά ως αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας με τους μισθούς και τις μεγάλες ώρες εργασίας, κατέληξε η μελέτη («Εργασιακό άγχος μεταξύ των φρουρών ασφαλείας», Πανεπιστήμιο Babasaheb Bhimrao Ambedker, Journal for Studies in Management and Planning, 2015).

Το χρόνιο άγχος οδηγεί πολλές χρόνιες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων τόσο των καρδιακών παθήσεων όσο και των πνευμονικών παθήσεων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), που καλεί το άγχος «την επιδημία της υγείας του 21ου αιώνα». Ο ΠΟΥ προτείνει ότι οι συνθήκες εργασίας - σε αντίθεση με τα προσωπικά χαρακτηριστικά ή τις δεξιότητες αντιμετώπισης - παίζουν τον πρωταρχικό ρόλο στην πρόκληση εργασιακού άγχους. Οι συνθήκες εργασίας που μπορεί να οδηγήσουν σε άγχος περιλαμβάνουν:
Σχεδιασμός εργασιών. Βαρύς φόρτος εργασίας, σπάνια διαλείμματα ανάπαυσης, μεγάλες ώρες εργασίας και βάρδιες. ταραχώδη και ρουτίνα καθήκοντα που έχουν λίγο εγγενή σημασία, δεν χρησιμοποιούν τις δεξιότητες των εργαζομένων και παρέχουν μικρή αίσθηση ελέγχου.
Στυλ διοίκησης. Έλλειψη συμμετοχής των εργαζομένων στη λήψη αποφάσεων, κακή επικοινωνία στον οργανισμό και έλλειψη φιλικών προς την οικογένεια πολιτικών.
Διαπροσωπικές σχέσεις. Κακό κοινωνικό περιβάλλον και έλλειψη υποστήριξης ή βοήθειας από συναδέλφους και επόπτες.
Εργατικοί ρόλοι. Συγκρουόμενες ή αβέβαιες προσδοκίες εργασίας, πάρα πολλή ευθύνη και πάρα πολλά «καπέλα για φθορά».
Ανησυχίες σταδιοδρομίας. Εργασία ανασφάλεια και έλλειψη ευκαιριών για ανάπτυξη, πρόοδο ή προώθηση? γρήγορες αλλαγές για τις οποίες οι εργαζόμενοι δεν είναι προετοιμασμένοι.
Περιβαλλοντικές συνθήκες. Δυσάρεστες ή επικίνδυνες φυσικές συνθήκες, όπως πλήθος, θόρυβος, ατμοσφαιρική ρύπανση ή εργονομικά προβλήματα.
Για να μειώσουν το άγχος των αξιωματικών ασφαλείας, οι εταιρείες μπορεί να θέλουν να εξετάσουν εάν το εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα είναι κατάλληλο για εργασία. Το σώμα της επαγγελματικής έρευνας δείχνει ότι το άγχος και το άγχος προκύπτουν εάν οι εργαζόμενοι αισθάνονται απροετοίμαστοι για αυτό που τους ζητάτε να κάνουν. Σε μια μελέτη, από 251 ιδιωτικούς αξιωματικούς ασφαλείας στη Σιγκαπούρη, οι ερευνητές βρήκαν ισχυρή υποστήριξη για την υποχρεωτική εκπαίδευση μεταξύ των αξιωματικών, καθώς και μια ισχυρή σχέση μεταξύ της εκπαίδευσης και της ικανοποίησης από την εργασία και της εύρεσης νοήματος στην εργασία τους (και επομένως χαμηλότερο άγχος). («Στάσεις ιδιωτικών αξιωματικών ασφαλείας στη Σιγκαπούρη προς το εργασιακό τους περιβάλλον», Journal of Applied Security Research, Τόμος 9, Τεύχος 1.)

Η εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει μια προσπάθεια να βοηθηθούν οι αξιωματικοί ασφαλείας να αισθάνονται άνετα με τις τεχνολογίες με τις οποίες αλληλεπιδρούν ως μέρος της εργασίας τους. Μια πρόσφατη εθνική έρευνα «Στρες στο χώρο εργασίας» ανακάλυψε ότι η αλληλεπίδραση με τα τεχνολογικά εργαλεία είναι η τρίτη κύρια αιτία άγχους για τους εργαζόμενους. Άλλες ιδέες μείωσης του άγχους περιλαμβάνουν: τη συνεργασία νέων αξιωματικών ασφαλείας με έναν μέντορα για να τους δώσει κάποιον με τον οποίο μπορεί να συζητήσει τους φόβους και τις ανησυχίες τους. τη διεξαγωγή τακτικών ανεπίσημων συνεντεύξεων με αξιωματικούς για τη λήψη σχολίων για θέματα που τους απασχολούν • και να διασφαλίσουμε ότι οι αξιωματικοί είναι σαφείς σχετικά με τις ευθύνες τους, καθώς οι αβέβαιες προσδοκίες για εργασία είναι μια σημαντική αιτία άγχους που σχετίζεται με την εργασία.

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020

Ένα σύντομο ιστορικό της καταγωγής του όρου 'False Flag'


του James Corbett, 11η Σεπτεμβρίου 2013
δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο Corbett Report (https://www.corbettreport.com/)

Στον πόλεμο της θαλάσσης, ο όρος 'ψεύτικη σημαία' ('False Flag Operation') αναφέρεται σε μια επίθεση κατά την οποία ένα σκάφος φέρει σημαία διαφορετική από την πραγματική σημαία της μάχης πρoτού εμπλακεί με τον εχθρό τους. Πρόκειται για ένα τέχνασμα σχεδιασμένο να εξαπατήσει τον εχθρό για την πραγματική φύση και την προέλευση μίας επιθέσεως.

Στο πεδίο της Δημοκρατίας όπου οι κυβερνήσεις χρειάζονται ως προαπαιτούμενο ένα τουλάχιστον εύλογο πρόσχημα προτού οδηγήσουν το έθνος τους στον πόλεμο, έχει προσαρμοστεί ως τακτική ψυχολογικής μάχης προκειμένου να εξαπατηθεί το σύνολο κυβέρνησης-κυβερνωμένων να πιστέψουν ότι ένα εχθρικό έθνος τους έχει επιτεθεί. Στην δεκαετία 1780, ο Γουσταύος Γ΄της Σουηδίας αναζητούσε έναν τρόπο προκειμένου να ενώσει ένα ολοένα και πιο διχασμένο έθνος και να αυξήσει τις δικές του πολιτικές εξουσίες. Αποφάσισε ότι ένας πόλεμος με την Ρωσία θα δημιουργούσε επαρκής απόσπαση της προσοχής, αλλά δεν είχε την πολιτική εξουσία για να στείλει το έθνος στον πόλεμο μονομερώς, οπότε απευθύνθηκε στον επικεφαλής ράφτη της Σουηδικής Όπερας για να ράψει μερικές ρωσικές στρατιωτικές στολές. Κατόπιν οι Σουηδοί στρατιώτες φόρεσαν τις στολές και εστάλησαν να επιτεθούν στον φινλανδικό μεθοριακό σταθμό της Σουηδίας κατά μήκος των ρωσικών συνόρων. Οι πολίτες της Στοκχόλμης, θεωρώντας ότι επρόκειτο για πραγματική ρωσική επίθεση, εξοργίστηκαν και ως αποτέλεσμα αυτού ξεκίνησε ο σουηδο-ρωσικός πόλεμος του 1788-1790.

Το 1931 η Ιαπωνία αναζητούσε μία αφορμή για να εισβάλλει στην Μαντζουρία. Στις 18 Σεπτεμβρίου του έτους, ο διοικητής του Αυτοκρατορικού Στρατού της Ιαπωνίας πυροδότησε μία μικρή ποσότητα TNT κατά μήκος ενός ιαπωνικού σιδηροδρόμου στην πόλη Mukden της Μαντζουρίας. Για την ενέργεια αυτή κατηγορήθηκαν οι Κινέζοι αντιφρονούντες και το περιστατικό αξιοποιήθηκε ώστε να αποτελέσει δικαιολογία για την κατάκτηση της Μαντζουρίας ύστερα από διάστημα μόλις έξι μηνών. Όταν μετέπειτα η πλεκτάνη αποκαλύφθηκε, η Ιαπωνία απομονώθηκε διπλωματικά και υποχρεώθηκε να τεθεί εκτός Ηνωμένων Εθνών. Το 1939 ο Heinrich Himmler, ιθύνων νους του Γ' Ράιχ, επινόησε ένα σχέδιο προκειμένου να πείσει την κοινή γνώμη ότι η Γερμανία ήταν θύμα της πολωνικής επιθετικότητας με σκοπό να δικαιολογήσει την επικείμενη εισβολή στην Πολωνία. Η κορύφωση έλαβε χώρα με την επίθεση εναντίον του Σέντερ Γκλίβιτς, ένας γερμανικός ραδιοφωνικός σταθμός κοντά στα πολωνικά σύνορα, από πολωνούς κρατούμενους που ήταν ντυμένοι με πολωνικές στρατιωτικές στολές, οι οποίοι πυροβολήθηκαν και εγκαταλήφθηκαν στο σταθμό. Κατόπιν αυτού του συμβάντος, οι Γερμανοί αναμετέδωσαν ένα αντι-γερμανικό μήνυμα στην πολωνική γλώσσα από τον σταθμό, προσποιούμενοι ότι αυτό προήρχετο από μία πολωνική στρατιωτική μονάδα που επετέθησαν στον σταθμό του Σέντερ Γκλίβιτς και τα πτώματα τους παρουσίαστηκαν ως πειστήριο της επιθέσεως. Ευθύς αμέσως ο Adolf Hitler εισέβαλλε στην Πολωνία, κάτι που αποτέλεσε εναρκτήρια πολεμική πράξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1954 οι Ισραηλινοί στρατολόγησαν κάποιους Εβραίους της Αιγύπτου προκειμένου να φυτέψουν βόμβες σε αμερικανικούς και βρετανικούς κινηματογράφους, βιβλιοθήκες και σε άλλους πολιτικούς στόχους, ώστε να ενοχοποιήσουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα ή άλλους επαναστάτες. Το σχέδιο, γνωστό ως 'Lavon Affair', υπήρξε κομμάτι ευρύτερου σχεδιασμού, ώστε να πεισθούν οι Βρετανοί να διατηρήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην κατεχόμενη Διώρυγα του Σουέζ. Πολλές βομβιστικές επιθέσεις έλαβαν χώρα, ωστόσο οι Βρετανοί εξαναγκάστηκαν σε αποχώρηση μονάχα μετά την εθνικοποίηση της Διώρυγας από τον Nasser το 1956. Το 1962 το σώμα των επικεφαλής των συμβούλων του Υπουργείου Αμύνης των Ηνωμένων Πολιτειών συνέταξε ένα έγγραφο με την ονομασία 'Operation Northwoods', ούτε λίγο ούτε πολύ ζητώντας από την κυβέρνηση να πραγματοποιήσει σειρά από ψεύτικες επιθέσεις, όπως κατάρριψη στρατιωτικών ή πολιτικών αεροσκαφών, καταστροφή ενός αμερικανικού πλοίου, επιθέσεις ελεύθερων σκοπευτών στην Ουάσιγκτον και άλλες φρικαλεότητες για να κατηγορηθούν οι Κουβανοί ως δικαιολογία για την έναρξη μίας εισβολής. Ο Πρόεδρος ηρνήθη να υπογράψει το σχέδιο και η συνέχεια είναι γνωστή. Τον επόμενο χρόνο δολοφονήθηκε στο Ντάλας. 


Τον Αύγουστο του 1964, τα μέλη του πληρώματος του αμερικανικού αντιτορπιλικού που περιπολούσε στον Κόλπο του Τονκίνο, το USS Maddox, υπαινίχθηκαν ότι δέχθηκαν επίθεση από παραπλέοντα αντιτορπιλικά του Βόρειοβιετναμέζικου Ναυτικού, ενώ υποχώρησαν και διέφυγαν εν μέσω ανταλλαγής πυρών. Το περιστατικό οδήγησε στο ψήφισμα του Κόλπου του Τονκίνο που εξουσιοδότησε τον Πρόεδρο Τζόνσον να ξεκινήσει ανοιχτό πόλεμο στο Βιετνάμ. Παραδέχτηκε αργότερα ότι δεν υπήρξε επίθεση και το 2005 αποκαλύφθηκε ότι η NSA είχε χειραγωγήσει τις δοθείσες προς τα έξω πληροφορίες τους για να παρουσιαστεί ως επίθεση. Το 1967 οι Ισραηλινοί επιτέθηκαν στο πολεμικό πλοίο 'USS Liberty', ένα τεχνικό ερευνητικό σκάφος των Ηνωμένων Πολιτειών, στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου. Το πλοίο υποτίθεται ότι σφυροκοπήθηκε αδιάκοπα για ώρες σε μία προφανής προσπάθεια να κατηγορηθεί η Αίγυπτος για την επίθεση και το περιστατικό να εμπλέξει τους Αμερικανούς στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, παρόλο το πλήρωμά του κατάφερε να το διατηρήσει αβύθιστο! Το 2007 η NSA διέρευσε νέες πληροφορίες που ήθελαν τους Ισραηλινούς να γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι επιτέθηκαν σε αμερικανικό πλοίο κι όχι σε αιγυπτιακό, όπως αφέθηκε να εννοηθεί σύμφωνα με το σενάριο παραπλανήσεως.


Israel attacking USS Liberty (USA Navy ship) on June 8, 1967


Στα τέλη του 1999, ένα κύμα αιματηρών βομβιστικών επιθέσεων συγκλόνισε την ρωσική επικράτεια, καθώς σκοτώθηκαν 293 άνθρωποι και προκλήθηκε απ' άκρου εις άκρον πανικός.

The Assassination of Russia-FSB false flag bombings of 1999


Παρόλο που οι επιθέσεις αποδόθηκαν στους Τσετσένους Αυτονομιστές που πολεμούσαν με τους Ρώσους κατά τον Δεύτερο Πόλεμο της Τσετσενίας, πράκτορες της FSB συνελήφθησαν να τοποθετούν ίδιου τύπου βόμβες όπως και στις άλλες εκρήξεις αργότερα τον ίδιο μήνα. Η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η βόμβα ήταν κομμάτι μίας δοκιμής μέτρων ασφαλείας και ο Vladimir Putin ανήλθε στην εξουσία ως ο νέος Ρώσος Πρόεδρος στον απόηχο του τρομοκρατικού κύματος αργότερα το ίδιο έτος. Το 2001, οι επιθέσεις στην Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον αποδόθηκαν στην 'Al Qaeda' ως αντίποινα της δυτικής παρουσίας στο Αφγανιστάν. Κατά τους μήνες που προηγήθηκαν του χτυπήματος στους Δίδυμους Πύργους, οι Αμερικανοί μεσολαβητές είχαν προειδοποιήσει τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν ότι ενδιαφέρονταν να εξασφαλίσουν το δικαίωμα διέλευσης για προτεινόμενα έργα αγωγών και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα το επιτύχουν είτε με ένα χαλί χρυσού είτε με ένα χαλί βομβών. Η πρώτη ντιρεκτίβα της Διοίκησης Bush όσον αφορά την εθνική ασφάλεια, με την κωδική ονομασία NSPD-9, καταρτίστηκε ένα πλήρες σχέδιο μάχης για την εισβολή στο Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένων των δυνάμεων διοίκησης και ελέγχου, των αεροπορικών και των χερσαίων δυνάμεων και του εφοδιασμού, και αφέθηκε στο γραφείο του Προέδρου για να υπογραφτεί στις 4 Σεπτεμβρίου 2001, επτά ημέρες πριν από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ως γνωστόν, η εισβολή πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2001.



Τα περιστατικά που αναφέρθηκαν παραπάνω αποτελούν μερικά μονάχα από τις εκατοντάδες τέτοιων ενεργειών που έχουν λάβει χώρα ανά τους αιώνες προκειμένου να ενοχοποιηθούν πολιτικοί εχθροί για επιθέσεις για τις οποίες διόλου γνώριζαν και πολύ περισσότερο πραγματοποίησαν. Η τακτική που ακολουθείται παραμένει ίδια και απαράλλαχτη έως σήμερον και θα συνεχίσει να αποτελεί όπλο στην φαρέτρα των κυβερνήσεων ενόσω οι λαοί θα ακολουθούν τυφλά τις διακηρύξεις τους σχετικά με την προέλευση των θεαματικών τρομοκρατικών περιστατικών.

Παραπομπές για περισσότερες πληροφορίες:










Δευτέρα, 13 Απριλίου 2020

Ασφάλεια Πτήσεων


Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '60 η εναέρια κυκλοφορία αποδείχθηκε ελκυστικός στόχος των τρομοκρατικών επιθέσεων, ενώ παγιώθηκαν δύο τύποι επιθέσεων: οι αεροπειρατείες, με ή χωρίς την κατάσταση ομηρίας με στόχο την διαπραγμάτευση και οι βομβιστικές επιθέσεις στην διάρκεια των πτήσεων. Η εναέρια κυκλοφορία κατέστη ολοένα πιο ελκυστική ως στόχος για τους τρομοκράτες λόγω ότι οι Αμερικανοί πολίτες ταξιδεύουν περισσότερο από οποιουσδήποτε άλλους πέραν του Ατλαντικού, αποτελώντας το 40% των επιβατών παγκοσμίως, αντιπροσωπεύοντας δε ένα αξιοσημείωτο ποσοστό της εναέριας κυκλοφορίας που διεξάγεται μέσω των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι υπήκοοι άλλων εθνών που έχουν στοχοποιηθεί, ιδιαίτερα της Δυτικής Ευρώπης και του Ισραήλ, υποστηρίζουν πώς οι απειλές που αφορούν τις εναέριες μεταφορές αποδεικνύονται μείζον πρόβλημα.

Οι βομβιστικές επιθέσεις που στρέφονται εναντίον των αερογραμμών μπορούν να αποτιμηθούν ως ταυτόσημης οικονομικής αποδώσεως εν συγκρίσει με τις αντίστοιχες εναντίον επίγειων δομών, όπως είναι οι κτιριακές εγκαταστάσεις ή υποδομές εμπορικού ενδιαφέροντος και τείνουν να καταστούν ολότελα φονικές ως προς την στόχευσή τους. Οι βόμβες που έπληξαν την πτήση 182 της Air India, την πτήση 103 της Παν Αμέρικαν και την πτήση 772 της γαλλικής 'Union de Transports Aériens' (UTA) υπήρξαν μικρότερης εμβέλειας σε σχέση με την έκταση της επίθεσης εναντίον του Ομοσπονδιακού κτιρίου 'Alfred P. Murrah' στην πρωτεύουσα της Οκλαχόμα, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στην Νέα Υόρκη, και των πύργων του Αλ Κομπάρ στην Σαουδική Αραβία · παρά ταύτα ο αριθμός των θυμάτων σε αυτές τις επίγειες επιθέσεις ξεπεράστηκε από τον αριθμό των επιζησάντων των επιθέσεων, ενώ αντίστοιχα στις προαναφερθείσες εναέριες επιθέσεις, ούτε ένας επιβαίνων ή μέλη των πληρωμάτων επέζησαν. Επίσης, παρόλο που οι βομβιστικές επιθέσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών άφησαν επαρκή ιατροδικαστικά στοιχεία για να επιτρέψουν την πιθανή ταυτοποίηση των δραστών, τα αντίστοιχα στοιχεία της παρουσίας των δραστών σε μία εναέρια επίθεση τείνουν να διασκορπιστούν σε μία μεγάλη γεωγραφική περιοχή ή εξίσου να χαθούν εξ ολοκλήρου, όπως συνέβη στην περίπτωση της βομβιστικής επίθεσης εναντίον της πτήσης της Air India, η οποία πραγματοποιήθηκε πάνω από τον ωκεανό, καθιστώντας την ταυτοποίηση και τον εντοπισμό των δραστών κατά πολύ δυσκολότερα. Εν αντιθέσει προς τις επίγειες δομές, θεωρείται σχεδόν αδύνατον να ενισχυθεί η θωράκιση του αεροσκάφους ώστε να επιβιώσει μίας βομβιστικής επίθεσης, δεδομένου ότι ακόμα και η ασθενέστερης ισχύος έκρηξη εντός ενός αεροσκάφους μεσούσης της πορείας του μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για αυτό.


Στην δεκαετία του '60, η αεροπειρατεία-κατέστη γνωστή ως 'hijacking' ή 'skyjacking'-υπήρξε η κύρια μορφή τρομοκρατικής επίθεσης σε ό,τι έχει να κάνει με την εναέρια κυκλοφορία. Ύστερα από τρεις αεροπειρατείες σε αμερικανικές αερογραμμές που είχαν προορισμό την Κούβα το 1961, ο Πρόεδρος John F. Kennedy ανέθεσε σε ειδική διυπηρεσιακή ομάδα το έργο της χάραξης στρατηγικής με σκοπό την αποτροπή της 'εναέριας πειρατείας', η οποία έγινε πιο γνωστή με τον όρο 'αεροπειρατεία'. Σε περισσότερες από 200 αεροπειρατείες που έλαβαν χώρα στην διάρκεια του '60, εκ των οποίων οι 80 έπληξαν αερογραμμές αμερικανικών συμφερόντων, πραγματοποιήθηκαν από ανθρώπους που αιτούνταν πολιτικού ασύλου σε άλλα έθνη ή με άλλα λόγια επρόκειτο για εγκληματίες που κατελάμβαναν αεροσκάφη και εν συνεχεία υποχρέωσαν τα πληρώματά τους να αλλάξουν πορεία προκειμένου να αποφύγουν την σύλληψη στο έδαφος της χώρας προέλευσής τους. Ελάχιστες υπήρξαν οι περιπτώσεις όπου οι όμηροι παρέμειναν εντός καθηλωμένου αεροσκάφους. Πάρθηκαν αντίμετρα από έθνη, οι αερογραμμές των οποίων έτειναν να στοχοποιηθούν με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, αναλήφθηκαν πρωτοβουλίες όπως το πρόγραμμα U.S (Federal) Sky Marshal το οποίο τέθηκε σε ισχύ το 1970, βάσει της οποίας οδηγίας υποχρεώνονταν αξιωματούχοι να ταξιδέψουν εν κρυπτώ σε (προ) επιλεγμένες πτήσεις · η σκιαγράφηση προφίλ υπόπτων και η προ-επιβίβασης ανάκριση επιβατών που προτίθεντο να χρησιμοποιήσουν τις αερογραμμές της El Al · παράλληλα υπήρξε εντατικοποίηση του ελέγχου των επιβατών και των αποσκευών τους σε δρομολόγια που εκτελούνταν από και προς βρετανικά, γαλλικά και γερμανικά διεθνή αεροδρόμια. Τέτοια προγράμματα εκπονήθηκαν προκειμένου να αποτρέψουν τους επίδοξους αεροπειρατές. Το 1972 η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αξίωσε την διενέργεια ενδελεχούς ελέγχου των αποσκευών με την μέθοδο 'X-ray Screening', ενώ επιβάτες και λοιποί υποχρεώνονταν να περάσουν διαμέσου μαγνητικών πυλών προτού τους επιτραπεί η είσοδος εντός της ζώνης επιβίβασης στους χώρους των αεροδρομίων. Συνέπεια αυτών των μέτρων ήταν να περιοριστούν οι αεροπειρατείες από ποσοστό της τάξης 33% μεταξύ 1968-1969 σε 7% την δεκαετία του '70 και σε 4% την δεκαετία του '80. Παρόλο που οι αεροπειρατείες ανήλθαν σε ποσοστό 10% των συνολικών τρομοκρατικών περιστατικών στην διάρκεια του '90, αυτό οφείλεται εν μέρει στην πτώση αυτών σε απόλυτους αριθμούς σε παγκόσμια κλίμακα.

Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε έθνη που παρείχαν άσυλο σε αεροπειρατές μείωσαν τον αριθμό των ελκυστικών προορισμών στους επίδοξους αεροπειρατές, όπως επίσης τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας που τηρήθηκαν στα περισσότερα αεροδρόμια των περισσότερων αναπτυγμένων εθνών κατέστησαν το φαινόμενο της αεροπειρατείας περιορισμένο σε υποανάπτυκτες χώρες με ελάχιστη αερολιμενική ασφάλεια. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες, και πιο πρόσφατα, το Περού, ανέπτυξαν μεθόδους διάσωσης και απεγκλωβισμού των ομήρων που εξωθούσαν τους αεροπειρατές να βρεθούν σε ευδιάκριτη μειονεκτική θέση έναντι των δυνάμεων ασφαλείας.

Με τον περιορισμό της δυνατότητας αεροπειρατείας, η πλειονότητα των δραστών που προέβαιναν σε τέτοιες ενέργειες εξωθήθηκαν στην κατά πολύ πιο θανάσιμη πρακτική των βομβιστικών επιθέσεων μεσούσης της πτήσης. Από το 1985 και έκτοτε, περίπου 1.000 επιβάτες και μέλη πληρωμάτων έχουν σκοτωθεί εξαιτίας 'φυτεμένων' βομβών σε αεροπλάνα της γραμμής. Μολονότι οι αποσκευές και τα λοιπά αντικείμενα των επιβατών περνούσαν από έλεγχο 'X-ray', αυτό δεν στάθηκε ικανό ώστε να εντοπιστούν όλες οι βόμβες. Το 1986 ο Nizar Hindawi σχεδίασε να φέρει στην κατοχή του μία βαλίτσα εντός της πτήσης της El Al, όπου το εκρηκτικό είχε επιστρωθεί προσεκτικά ομοιόμορφα σε ολόκληρη την αποσκευή, καθιστώντας το μη ανιχνεύσιμο σε 'X-ray'. Οι περισσότερες εκρηκτικές ύλες μπορούν να ανιχνευτούν από συσκευές προβολής ενεργοποίησης νετρονίων, ωστόσο αυτές είναι δαπανηρές και δεν εντοπίζουν με βεβαιότητα διάφορα υλικά όπως το 'Semtex', ένα εξελιγμένο πλαστικό εκρηκτικό που παρήχθη από το πρώην κομμουνιστικό καθεστώς της Τσεχοσλοβακίας, καθώς μεγάλες ποσότητες του οποίου διοχετεύτηκαν στο καθεστώς του Muammar Qaddafi στην Λιβύη.

Κατόπιν της επίθεσης στην πτήση 103 της Παν Αμέρικαν, ο Πρόεδρος George H. W. Bush ίδρυσε μία Επιτροπή του Λευκού Οίκου για ζητήματα που άπτονται της εναέριας ασφάλειας και προστασίας ('Aviation Safety and Security'), η οποία ήταν επιφορτισμένη με την ελαχιστοποίηση της τρωτότητας σε ό,τι αφορούσε την ταξιδιωτική ασφάλεια καθώς και προτάσεις εξέλιξης της εναέριας ασφάλειας. Δύο αναφορές συντάχθηκαν, η πρώτη τον Μαϊο του 1990 και η δεύτερη τον Σεπτέμβριο του 1996.

Παρόλο η Επιτροπή αξίωσε αυξημένη χρηματοδότηση για την εναέρια προστασία ύψους 430 εκατομμύρια δολάρια, δια της Αναθεωρημένης-Επηυξημένης Ομοσπονδιακής Νομοθετικής Πράξης του 1996 που αφορά τα ανέρια μέσα (Νόμος 104-264), ενεργοποιήθηκε από τον Πρόεδρο Bill Clinton στις 9 Οκτωβρίου 1996, όπου επικυρώθηκε χορήγηση ποσού ύψους 1.097 δισεκατομμύρια δολάρια υπέρ της ανάπτυξης αντιτρομοκρατικών μέσων προστασίας, εκ των οποίων τα 190 εκατομμύρια θα προωθούνταν απευθείας στην Ομοσπονδιακή Αεροπορική Διοίκηση (*'Federal Aviation Administration ή FAA' είναι τα αρχικά της Εθνικής υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών) για την ανάπτυξη προστασίας των αεροδρομίων.

Οι ακόλουθες συμβάσεις και συνθήκες αναφέρονται σε τρομοκρατικές και άλλες απειλές σε σχέση με την προστασία των αερογραμμών: η Σύμβαση του Σικάγο του 1944 όσον αφορά την Διεθνής Πολιτική Αεροπορία, 'Annex 17', βάσει της οποίας τέθηκαν τα διεθνή πρότυπα για την προστασία των πολιτικών αεροσκαφών · η Σύμβαση του Τόκυο του 1963 που αφορά αδικήματα και ορισμένες άλλες πράξεις που διαπράττονται επί των αεροσκαφών · η Σύμβαση της Χάγης που αφορά την κατάληψη αεροσκαφών, η οποία αποτέλεσε την βάση του ισχύοντος νόμου που αφορά την καταπολέμηση της αεροπειρατείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλα έθνη · η Σύμβαση του Μόντρεαλ για την καταστολή παράνομων πράξεων που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των αεροσκαφών · το Πρωτόκολλο του 1988 που αφορά την καταστολή πράξεων βίας σε αεροδρόμια που εξυπηρετούν τις διεθνείς αερομεταφορές, η οποία συμπληρώνει την Σύμβαση του Μόντρεαλ του 1971.


Ύστερα από το χειρότερο περιστατικό αεροπειρατείας μέχρι σήμερα, το οποίο αφορά την κατάληψη τεσσάρων επιβατικών αεροσκαφών που έμελλε να χρησιμοποιηθούν στις επιθέσεις αυτοκτονίας που πραγματοποιήθηκαν εναντίον του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του Πενταγώνου στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ο Πρόεδρος George W. Bush ανακοίνωσε στις 27 του ίδιου μήνα ότι γύρω στους 4.000 Εθνοφρουρούς θα μετατίθονταν προκειμένου να ενισχύσουν την προστασία των 420 εμπορικών αεροδρομίων εντός της επικράτειας των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης πρότεινε σχέδια για την αύξηση της μέριμνας σε ζητήματα εκπαίδευσης, προετοιμασίας και ευκαιρίες απασχόλησης για τους 28.000 εργαζόμενους που απασχολούνταν με την έρευνα επιβατών και αποσκευών. Στις 19 Νοεμβρίου 2001 το Κογκρέσο υπερψήφισε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για την Προστασία της Αεροπορίας και των Μεταφορών (U.S. Code Title 49, Chapter 1, sec. 114-145) που οδήγησε στη δημιουργία της Διεύθυνση Προστασίας Αερομεταφορών (*Transportation Security Administration ή TSA), η οποία στο εξής θεωρούνταν υπεύθυνη για την έρευνα επιβατών και αποσκευών κατά την προσέλευσή τους στις ζώνες επιβίβασης στα αεροδρόμια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στην αναφορά της αρμόδιας επιτροπής του 2004 για την 11η Σεπτεμβρίου, διαπιστώθηκε ότι η έκβαση της αεροπορικής προστασίας και της προστασίας των αερομεταφορών του 2001 υπήρξε ανεπιτυχής, οπότε το εκπονηθέν πρόγραμμα 'U.S Sky Marshal' τέθηκε σε λειτουργία προκειμένου να προχωρήσουν οι προσλήψεις αξιωματούχων με πολιτική περιβολή. Ύστερα από το ματαιωθέν σχέδιο πολλαπλών βομβιστικών επιθέσεων εναντίον αμερικανικών-βρετανικών αερογραμμών τον Αύγουστο του 2006, η Ομοσπονδιακή Αεροπορική Διοίκηση έθεσε απαγορευτικό στην μεταφορά εμφιαλωμένων υγρών και τζελ, με εξαίρεση τα παρασκευάσματα για βρέφη, υπό τον όρο να μεταφέρονται στις χειραποσκευές.

Sean K. Anderson & Stephen Sloan 'Historical Dictionary of Terrorism', The Scarecrow Press, Inc.(2009)



Κυριακή, 12 Απριλίου 2020

Ο χυμός λεμονιού σε κάνει αόρατο



Το πρωινό της 19/4/1995 στο Pittsburgh των ΗΠΑ, ο 44χρονος McArthur Wheeler ετοιμαζόταν να ληστέψει δύο τράπεζες. Δε σκόπευε να φορέσει μάσκα, αλλά είχε σχέδιο για να μην τον αναγνωρίσουν: Είχε καλύψει το πρόσωπό του με χυμό λεμονιού.

Ήξερε ότι ο χυμός λεμονιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αόρατη μελάνη, η οποία γίνεται ορατή όταν θερμανθεί (ωραίο κόλπο για κυνήγι θησαυρού). Συμπέρανε, λοιπόν, ότι θα έκανε το πρόσωπό του αόρατο. Για να βεβαιωθεί ότι το κόλπο θα δουλέψει, πριν ξεκινήσει για την πρώτη τράπεζα φωτογράφησε τον εαυτό του με μια Polaroid. Η φωτογραφία βγήκε λευκή. Συμπέρανε ότι το κόλπο δουλεύει.

Ξεκίνησε λοιπόν για την πρώτη τράπεζα, ενώ προσπαθούσε να καταλάβει γιατί κανείς άλλος δεν το είχε σκεφτεί νωρίτερα. Ίσως οι άλλοι ληστές δεν έβλεπαν κατασκοπευτικές ταινίες, ίσως δεν είχαν κάποιον θείο να τους δείξει το κόλπο με την αόρατη μελάνη, ίσως… Ποιος ξέρει; Αφού ολοκλήρωσε με επιτυχία τις ληστείες, επέστρεψε στο σπίτι, καθάρισε το χυμό λεμονιού κι έγινε πάλι ορατός.

Λίγες ώρες μετά τις ληστείες, η αστυνομία δημοσιοποίησε βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, ο Wheeler αναγνωρίστηκε αμέσως και το ίδιο βράδυ οι αστυνομικοί έφτασαν στην πόρτα του. Όταν ο Wheeler τους είδε είπε “Μα, φορούσα το χυμό!” Κατά την ανάκριση ήταν δύσπιστος με τους αστυνομικούς που του είπαν ότι το πρόσωπό του ήταν ορατό στις κάμερες.

Ίσως του έλεγαν ψέμματα για να του αποσπάσουν ομολογία. Κι αν έλεγαν αλήθεια… Ίσως ο ήλιος να ζέστανε το χυμό και να έγινε ορατός. Ίσως το πρόσωπό του να ήταν αρκετά ζεστό. Ίσως να ίδρωσε και ο χυμός να ξεπλύθηκε. Ή ίσως οι κάμερες να ήταν πιο εξελιγμένες από την Polaroid του.

Εξετάστηκε αιματολογικά και ψυχιατρικά: Δεν είχε πάρει ψυχοτρόπες ουσίες, δεν είχε παραισθήσεις και δεν έπασχε από κάποια ψυχιατρική διαταραχή. Απλά, έκανε λάθος. Η κατανόησή του για το πώς λειτουργούν ο χυμός λεμονιού και οι κάμερες ήταν τόσο λανθασμένη.

Δύο ψυχολόγοι, οι David Dunning και Justin Kruger (καθηγητής και μεταπτυχιακός φοιτητής αντίστοιχα στο Πανεπιστήμιο του Cornell), που έμαθαν την είδηση λίγο καιρό αργότερα, μόλις συνήλθαν από τα γέλια, αποφάσισαν να ψάξουν το θέμα σε βάθος. Είχαν υπόψη τους κι άλλες παρόμοιες περιπτώσεις ανθρώπων που ήταν βέβαιοι για πράγματα για τα οποία δε γνώριζαν ουσιαστικά τίποτα. Από πού αντλούσαν αυτήν την αυτοπεποίθηση;

Έκαναν, λοιπόν, μια έρευνα –σε ποιον άλλον;- σε προπτυχιακούς φοιτητές ψυχολογίας. Τους ζήτησαν να συμπληρώσουν τεστ γραμματικής, λογικής και… χιούμορ. Επιπλέον, τους ζήτησαν να εκτιμήσουν τη βαθμολογία τους, όπως και το πώς τα πήγαν σε σύγκριση με τους υπολοίπους. Το αποτέλεσμα: Οι φοιτητές με τις χαμηλότερες βαθμολογίες υπερεκτίμησαν τους εαυτούς τους, τοποθετώντας τους πάνω από το μέσο όρο. Οι μαθητές με μεσαίες βαθμολογίες επίσης υπερεκτίμησαν τους εαυτούς τους, αλλά λιγότερο. Οι μαθητές με τις υψηλότερες βαθμολογίες υποτίμησαν ελαφρώς τους εαυτούς τους!

Η έρευνα δημοσιεύθηκε ως Unskilled and Unaware of It: How Difficulties in Recognizing One’s Own Incompetence Lead to Inflated Self-Assessments. Η περίληψή της σε ελεύθερη μετάφραση:

Οι άνθρωποι τείνουν να υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους σε πολλούς κοινωνικούς και διανοητικούς τομείς. Οι συγγραφείς προτείνουν ότι αυτή η υπερεκτίμηση συμβαίνει, μερικώς, επειδή οι άνθρωποι που έχουν περιορισμένες ικανότητες σε αυτούς τους τομείς αντιμετωπίζουν μια διπλή δυσκολία: Όχι μόνο διατυπώνουν εσφαλμένα συμπεράσματα και κάνουν εσφαλμένες επιλογές, αλλά οι περιορισμένες ικανότητές τους τούς στερούν τη μεταγνωσιακή ικανότητα να το συνειδητοποιήσουν. Σε 4 μελέτες, οι συγγραφείς βρήκαν ότι οι συμμετέχοντες στο χαμηλότερο τεταρτημόριο βαθμολογιών στα τεστ χιούμορ, γραμματικής και λογικής υπερεκτίμησαν δεόντως τις επιδόσεις τους και τις ικανότητές τους. Παρ’ όλο που οι επιδόσεις τους βρίσκονται στο 12% της υψηλότερης βαθμολογίας, εκείνοι εκτίμησαν ότι βρίσκονται στο 62%. Αρκετές αναλύσεις συνέδεσαν αυτήν την λανθασμένη εκτίμηση με ελλείψεις στη μεταγνωσιaκή ικανότητα ή στην ικανότητα διάκρισης μεταξύ σωστής και λανθασμένης απάντησης. Παραδόξως, η βελτίωση των ικανοτήτων των συμμετεχόντων και η συνακόλουθη βελτίωση της μεταγνωσιακής τους ικανότητας, τους βοήθησε να αναγνωρίσουν τα όρια των ικανοτήτων τους.

Το φαινόμενο έκτοτε έγινε γνωστό ως φαινόμενο Dunning-Kruger και αποτελεί μια γνωστική (ή κατ’ άλλους γνωσιακή) προκατάληψη. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι αρχάριοι σε κάποιον τομέα, συχνά υπερεκτιμούν τις γνώσεις και τις ικανότητές τους σε αυτόν τον τομέα, επειδή δε γνωρίζουν πόσο λίγα γνωρίζουν και πόσα ακόμα έχουν να μάθουν. (Χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει γραμματική για να καταλάβει ένα γραμματικό σφάλμα και να εκτιμήσει τη σοβαρότητά του).

Από την άλλη, οι «προχωρημένοι» ή «ειδικοί» σε έναν τομέα, συχνά υποτιμούν τις γνώσεις τους και τις ικανότητές τους ή πιστεύουν ότι και οι άλλοι γύρω τους βρίσκονται σε παρόμοιο επίπεδο. Αυτό συμβαίνει επειδή όσο περισσότερα μαθαίνουν για ένα θέμα τόσο συνειδητοποιούν πόσο περίπλοκο είναι, πόσα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και πόσα πολλά έχουν ακόμα να μάθουν*. Όπως δείχνει η παρακάτω καμπύλη, η αυτοπεποίθηση επιστρέφει σταδιακά, όταν κανείς κατακτά σε βάθος ένα θέμα.

Σήμερα, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τη δημοσίευση της έρευνας των Dunning και Kruger, αρκεί μια περιήγηση στα κοινωνικά δίκτυα για να βρούμε ομάδες ανθρώπων με ελάχιστες ως μηδενικές γνώσεις γύρω από ένα θέμα να βγάζουν με ακλόνητη αυτοπεποίθηση συμπεράσματα με τα οποία γελά όποιος γνωρίζει τα βασικά. Εκεί που μας κόβεται το γέλιο, είναι όταν άνθρωποι με ελλιπή κατανόηση των πιο θεμελιωδών εννοιών και αρχών των φυσικών επιστημών ή/και των μαθηματικών, υπερασπίζονται θέσεις ψευδοεπιστημών, αδυνατώντας πλήρως να καταλάβουν γιατί αυτό που υποστηρίζουν δε βγάζει νόημα (βλέπε αντιεμβολιαστές, επιπεδιστές, ομοιοπαθητική, αστρολογία, αεικίνητα κ.λπ.). Η σιγουριά τους είναι τεράστια, όπως και η άγνοιά τους.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όπως και ο Wheeler, κατά κανόνα δεν παίρνουν ναρκωτικά και δεν έχουν παραισθήσεις. Απλά κάνουν λάθος.

* Κάθε φορά που η Επιστήμη διευρύνει τα όρια της γνώσης μας απαντώντας κάποιο ερωτήματα, άλλα ερωτήματα εμφανίζονται ως συνέπεια της απάντησης! Στο πεδίο της Αγνωστολογίας (agnotology), ορίζεται ως άγνοια η διαφορά [ερωτήματα που διατυπώθηκαν] – [ερωτήματα που απαντήθηκαν]. Αυτή μεγαλώνει συνεχώς. Ο Αϊνστάιν έκανε μια πιο γραφική αναπαράσταση, θεωρώντας τη γνώση μας για τον κόσμο ως τη διάμετρο ενός κύκλου και την άγνοιά μας ως την περίμετρό του: Όσο μεγαλώνει η πρώτη μεγαλώνει και η δεύτερη. Επιπλέον, πολλές απαντήσεις μας αποδεικνύονται αργότερα λανθασμένες. Αυτό μπορεί να κάνει την προσπάθεια να φαίνεται μάταιη, όμως δεν είναι έτσι. Όλα δείχνουν ότι η προσπάθεια για την κατανόηση του Σύμπαντος δεν έχει τέλος, όμως η Επιστήμη μάς επιτρέπει να φτάνουμε σε όλο και βαθύτερες κατανοήσεις και να αντιλαμβανόμαστε τα όρια της άγνοιάς μας. Αυτό όμως είναι θέμα άλλου άρθρου.

Πηγές:

http://psycnet.apa.org/buy/1999-15054-002
http://awesci.com/the-astonishingly-funny-story-of-mr-mcarthur-wheeler/
https://medium.com/@littlebrown/i-wore-the-juice-the-dunning-kruger-effect-f8ac3299eb1

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2020

Οι Τυφλοί και ο Ελέφαντας


'Αυτός που περιπλανιέται στην 'No man's Land' είναι από πάσα άποψη περικυκλωμένος από φαντάσματα'. James H. Knight-Adkin 'No man's Land'

Μία σειρά ερωτημάτων και ένα πλήθος απαντήσεων

Όπως διαπιστώσαμε παραπάνω σε ό,τι αφορά τα υπό εξέταση εμπλεκόμενα μέρη ή υποσυστήματα που βασανίζονται από διαταραχή μετατραυματικού στρες, οι αρμόδιες αρχές ισχυρίζονται ότι η προοπτική του όλου ζητήματος εδράζεται στην κύρια ή πρωταρχική αιτία του στρες στην μάχη. Πολλοί δήλωσαν ότι ο ελλοχεύων φόβος του θανάτου και του ενδεχόμενου τραυματισμού αποτελούν τις κύριες αιτίες των ψυχιατρικών νοσημάτων. Ο Βρετανός ψυχολόγος Frederic Bartlett θεωρεί ότι 'δεν υφίσταται μία γενική συνθήκη η οποία μπορεί να παράξει μία μεγάλη σοδειά νευρικών και ψυχικών διαταραχών πέραν μίας κατάσταση παρατεταμένης και μεγάλης κοπώσεως'. Ο Στρατηγός Charles Fergusson υποστηρίζει ότι 'η σπάνη τροφής αποτελεί τη μοναδική μεγαλύτερη επίθεση εναντίον του ηθικού΄. Και ο Λεγεωνάριος (θητεία στο Αλγέρι) Simon Murray προσθέτει χαρακτηριστικά ότι 'το ψύχος αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα εχθρό', ενώ ο ειδικός σε ζητήματα στρατιωτικής ψυχολογίας Richard Gabriel αντιτείνει ένα ισχυρό επιχείρημα περί συναισθηματικής εξαντλήσεως που προκαλείται εξαιτίας των εκτεταμένων περιόδων της ατομικής ενεργοποιήσεως σε καταστάσεις τύπου 'μάχη ή φυγή' ('fight or flight'). Από την άλλη, ο Βρετανός ειδικός επί θεμάτων στρατιωτικής ιστορίας Richard Holmes, έχει ξοδέψει ούτε λίγο ούτε πολύ ένα ολόκληρο κεφάλαιο σε έργο του προκειμένου να μας πείσει για την φρίκη της μάχης, ενώ ισχυρίζεται ότι 'η θέα των σκοτωμένων φίλων μας, ή, ακόμα χειρότερα, η αδυναμία μας να τους βοηθήσουμε όταν έχουν τραυματιστεί, εγγράφουν μέσα μας ανεξίτηλα ψυχικά τραύματα'. Επιπρόσθετα σε αυτούς τις πλέον προφανείς παράγοντες προκλήσεως φόβου, εξαντλήσεως και τρόμου, έχω συμπεριλάβει τους λιγότερο προφανείς, ωστόσο ζωτικής σημασίας παράγοντες, στα προηγούμενα κεφάλαια, αντίστοιχα 5o ('Wind of Hate') και 7ο ('Burden of Killing').


Όπως οι τυφλοί άνθρωποι της παραβολής (αναφέρεται στο ποίημα του John Godfrey Saxe 'The Blind Men and the Elephant', όπου ο μύθος έχει προέλευση την Ινδία), καθένας αισθάνεται δια της αφής ένας μέρος του ελέφαντα, και το τεράστιο μέγεθος αυτού που καθένας βρήκε είναι αρκετά συντριπτικό για να πείσει καθέναν εξ αυτών που ψαχουλεύει στα τυφλά ότι έχει ανακαλύψει την αληθινή φύση του θηρίου. Όμως ολόκληρο το θηρίο είναι πολύ πιο τεράστιο και πολύ πιο τρομακτικό από ό, τι η κοινωνία επί του συνόλου είναι σε θέση να πιστέψει.

Πρόκειται για έναν συνδυασμό παραγόντων που μορφοποιούν το θηρίο, και για έναν συνδυασμό στρεσογόνων παραγόντων που ευθύνονται για τα ψυχιατρικά νοσήματα. Επί παραδείγματι, όταν καλούμαστε να εξετάσουμε ψυχιατρικά νοσήματα που προκλήθηκαν εξαιτίας της χρήσεως αερίων στην διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οφείλουμε να διερωτηθούμε σχετικά με το τί προκάλεσε το ψυχικό τραύμα στους στρατιώτες. Τα τραύματα προκλήθηκαν εξαιτίας του φόβου και του τρόμου στην αντιμετώπιση των δηλητηριωδών αερίων και του επαπειλούμενου θανάτου και τραυματισμού που ελλοχεύουν; Τα ψυχικά τραύματα προκλήθηκαν εξαιτίας της συνειδητοποιήσεως ότι κάποιοι τους μισούσαν αρκετά ώστε να τους προκαλέσουν αυτά τα τρομακτικά συναισθήματα; Ή πρόκειται απλώς για έχοντας σώας τα φρένας άνδρες οι οποίοι επέλεξαν (συνειδητά) την σχιζοφρένεια προκειμένου να ξεφύγουν από μία σχιζοφρενική κατάσταση, για έχοντας σώας τας φρένας που εκμεταλλεύθηκαν μίας κοινωνικά και ηθικά αποδεκτή δυνατότητας ν' απαλλαχθούν της όποιας ευθύνης σχετικά με την καταπολέμηση και την διαφυγή από την αμοιβαία επιθετικότητα που απέρρεε του πεδίου της μάχης; Επί της ουσίας, εάν δινόταν μία σύντομη και πλήρης απάντηση, αυτή θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες, και περισσότεροι, ήταν το ίδιο υπεύθυνοι για το προκληθέν δίλημμα του στρατιώτη.


Δυνάμεις που εμποδίζουν την κατανόηση του θηρίου

Η κουλτούρα που γεννήθηκε από τους Rambo, Indiana Jones, Luke Skywalker και James Bond ήθελε να μας κάνει να πιστέψουμε ότι τόσο η μάχη όσο η δολοφονία μπορούν να διαπραχθούν σε καθεστώς ατιμωρησίας-ότι μπορούμε να βαφτίσουμε αβίαστα κάποιον 'εχθρός' και στο όνομα της υπερασπίσεως ιερών και οσίων οι στρατιώτες θα τον εξαφανίσουν από προσώπου γης αγγόγγυστα και άνευ οίκτου. Από πολλές απόψεις είναι απλώς οδυνηρό για την κοινωνία να εκφράσει ρητά αυτό που συντελείται όταν στέλνει τους νέους άνδρες της προκειμένου να σκοτώσουν άλλους νέους άνδρες σε μακρινές χώρες.

Και λόγω ότι είναι ιδιαίτερα επίπονο να το θυμόμαστε, αλλά απλώς επιλέγουμε να το αποσιωπήσουμε. Ο Αμερικανός φιλόσοφος Jesse Glenn Gray, επικαλούμενος την προσωπική του εμπειρία στην διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έγραψε: 'Ο μέγας Θεός του πολέμου Άρης προσπαθεί να μας τυφλώσει όταν εισερχόμαστε στο βασίλειό του, και όταν εξερχόμαστε μας δίνει γενναιόδωρα ένα κύπελλο με το ύδωρ της λησμονιάς (λήθη) για να δροσιστούμε'.

Ακόμα και το πεδίο της ψυχολογίας φαίνεται να είναι ελάχιστα προετοιμασμένο για να περιγράψει την ενοχή που προκαλείται από τον πόλεμο καθώς και τα συνακόλουθα ηθικά ζητήματα. Ο ψυχολόγος Peter Marin ομιλεί περί 'ανεπάρκειας' σχετικά με την σύγχρονη ψυχολογική ορολογία όσον αφορά τη σκιαγράφηση του μεγέθους και της πραγματικότητας του 'πόνου της ανθρώπινης συνειδήσεως'. Ως κοινωνία, λέει, έχουμε αποδειχθεί ανίκανοι να διαχειριστούμε τον ηθικό πόνο ή την ενοχή. Αντ' αυτού την αντιμετωπίζουμε ως νεύρωση ή παθολογία, 'κάτι από το οποίο πρέπει να αποδράσουμε παρά κάτι από το οποίο μπορούμε να διδαχθούμε', μία ασθένεια μάλλον παρά -όπως μπορεί να είναι για τους κτηνιάτρους-μία οφειλόμενη εάν όχι επώδυνη απάντηση στο παρελθόν'.

Ενώπιον μίας βαθύτερης κατανοήσεως της Καρδιάς του Σκότους

Στην διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου η πρωταρχική εμπειρία στην μάχη ονομαζόταν 'η θέα του ελέφαντα'. Στο σήμερα η ύπαρξη του είδους μας και ολάκερης της ζωής στον πλανήτη μας προφανώς εξαρτάται όχι μονάχα από την ικανότητά μας να βλέπουμε, τουναντίον να γνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε το θηρίο που ονομάζεται πόλεμος-και το θηρίο που ενυπάρχει στον καθένα από εμάς. Δεν υφίσταται κάποιο ζήτημα ζωτικής σημασίας για την έρευνα, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε εντός μας αποστροφή. Επομένως η γνώση του πολέμου έχει εναποτεθεί στους στρατιώτες. Ωστόσο ο Πρώσος στρατιωτικός Carl von Clausewitz μας προειδοποίησε προ δύο αιώνων ότι 'είναι άσκοπο, και επιπλέον είναι εναντίον του ατομικού συμφέροντος, να απομακρυνθούμε από την εξέταση της υποθέσεως για τον λόγο ότι η φρίκη των στοιχείων της ενθουσιάζει την αποστροφή'.


Σημειώσεις:

No man's land: Κατά βάση στρατιωτικός όρος που αφορά κομμάτια γης που δεν είναι κατειλημμένα ή βρίσκονται υπό αμφισβήτηση μεταξύ των εμπόλεμων μερών που τα αφήνουν χωρίς απασχόληση λόγω φόβου ή αβεβαιότητος. Χαρακτηριστική η ομώνυμη ταινία που αναφέρεται στον πόλεμος της Βοσνίας.

Fight or flight: Ο όρος 'πάλη ή φυγή' ('μάχη ή πτήση' κατ' άλλους) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Walter Cannon, Αμερικανός φυσιολόγος, ο οποίος χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει τα ζώα που υποβλήθηκαν σε καταστάσεις όπου είτε αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν, είτε να προετοιμαστούν να πολεμήσουν για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους από τον κίνδυνο. Μια τέτοια ανταπόκριση μπορεί επίσης να ονομάζεται υπερδιέγερση, ή μία απόκριση σε οξύ στρες. Πρόκειται για είναι μία απόκριση του οργανισμού στο στρες που χαρακτηρίζεται από έκρηξη της αδρεναλίνης, ταχυκαρδία και διεσταλμένες κόρες των ματιών.

Heart of darkness: Προφανής αναφορά στο έργο του Joseph Conrad 'Heart of darkness' (ελληνική μετάφραση 'Η καρδιά του σκότους', εκδόσεις 'Ερατώ', 2000), το οποίο πραγματεύεται εν προκειμένω τον απάνθρωπο παραλογισμό που κρύβεται πίσω από το πρόσχημα του εκπολιτισμού των αγρίων.

The Blind Men and the Elephant: Ο εν λόγω μύθος θεωρείται ότι προέρχεται από την Ινδία και έχει αποδοθεί στους Sufis, στους Jainists, Buddhists, ή στους Hindus, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί από όλες εκείνες τις ομάδες. Ανά τους αιώνες, ο μύθος έχει καταλήξει να αναμεταδίδεται σε διάφορες εκδοχές, διαφοροποιημένες σε σχέση είτε με το πως περιγράφονται τα μέρη του σώματος του ελέφαντα, είτε στο πόσο βίαια γίνεται η σύγκρουση μεταξύ των τυφλών και είτε στο εάν και κατά ποσόν αυτή, στο τέλος επιλύεται.

Dave Grossman 'On Killing The Psychological Cost of Learning to Kill in War and Society', Back Bay Books, New York (2009), Section II, Chapter 8, pages 93-95.